Shloka 21
Vyāsa’s Counsel to the Concealed Pāṇḍavas; Śaṃkara’s Boon and the Predestination of Draupadī
Chapter 157
जीविते परम दुःखं जीविते परमो ज्वर: । जीविते वर्तमानस्य दुःखानामागमो ध्रुव:,जीनेमें महान् दुःख है। जीवनकालमें बड़ी भारी चिन्ताका सामना करना पड़ता है। जिसने जीवन धारण कर रखा है, उसे दु:खोंकी प्राप्ति अवश्य होती है
jīvite parama-duḥkhaṃ jīvite paramo jvaraḥ | jīvite vartamānasya duḥkhānām āgamo dhruvaḥ ||
ในชีวิตมีทุกข์อย่างยิ่ง; ในชีวิตเองมีไข้เร่าร้อนอย่างยิ่งคือความกังวล. สำหรับผู้ที่ยังดำรงอยู่ในชีวิต การมาถึงของความทุกข์ย่อมแน่นอน.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Embodied life inevitably brings distress—pain and anxiety are not accidental but inherent to worldly existence—so one should cultivate detachment (vairāgya), steadiness, and a dharmic perspective rather than clinging to life’s pleasures as permanent.
A brāhmaṇa speaker delivers a reflective statement on the nature of life, emphasizing that continued living entails unavoidable suffering and mental ‘fever,’ functioning as counsel that reframes worldly experience in moral and spiritual terms.