Shloka 20
Drupada’s Putrakāmeṣṭi: The Sacrificial Birth of Dhṛṣṭadyumna and Kṛṣṇā
यावत् कालेन भवति पुत्रस्योत्पादनं शुभे । तावत् कालं॑ गमिष्यामि त्वया सह सुमध्यमे,'शुभे! सुमध्यमे! जबतक तुम्हें पुत्रकी उत्पत्ति न हो जाय तभीतक मैं तुम्हारे साथ विहारके लिये चलूँगा”
yāvat kālena bhavati putrasyotpādanaṃ śubhe | tāvat kālaṃ gamiṣyāmi tvayā saha sumadhyame ||
“โอ้สตรีผู้เป็นมงคล โอ้ผู้มีเอวอรชร ตราบใดที่กาลยังไม่บันดาลให้เจ้ามีบุตรชายถือกำเนิด เราจักอยู่และไปกับเจ้า ร่วมเสพความรื่นรมย์และการท่องเที่ยวด้วยกัน”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds the dynastic and social duty of ensuring progeny: companionship and enjoyment are framed as conditional upon the higher obligation of continuing the lineage, reflecting the epic’s emphasis on responsibility within marriage and kingship.
The speaker (as reported by Vaiśaṃpāyana) conveys a promise to stay and accompany the addressed woman only until she bears a son, indicating a time-bound commitment tied to the goal of producing an heir.