एकचक्रानिवासे ब्राह्मणगृहदुःखश्रवणम् | Hearing the Brāhmaṇa Household’s Distress at Ekacakrā
निवत्ते विदुरे चापि भीष्मे पौरजने तथा । अजातशशत्रुमासाद्य कुन्ती वचनमब्रवीत्,विदुर, भीष्मजी तथा नगरनिवासियोंके लौट जानेपर कुन्ती अजातशत्रु युधिष्ठिरके पास जाकर बोली--
nivatte vidure cāpi bhīṣme paurajane tathā | ajātaśatrum āsādya kuntī vacanam abravīt ||
เมื่อวิดุระได้ถอนตัวกลับไปแล้ว ทั้งภีษมะและชาวเมืองก็จากไปเช่นกัน กุนตีจึงเข้าไปหาอชาตศัตรู (ยุธิษฐิระ) แล้วกล่าวกับเขา.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights the ethical importance of choosing the right setting for serious counsel: once elders and the public withdraw, Kuntī approaches Yudhiṣṭhira privately, implying that guidance on dharma and policy should be given with discretion and due regard for circumstance.
Vaiśampāyana narrates that after Vidura, Bhīṣma, and the citizens have left, Kuntī goes to Ajātaśatru (Yudhiṣṭhira) and begins to speak—introducing a forthcoming advisory or emotionally significant conversation.