Shloka 10
कृपकृपी-जननम्
The Birth of Kṛpa and Kṛpī; Kṛpa’s Attainment of Astras
दृष्टवन्तो गिरौ रम्ये दुर्गान् देशान् बहून् वयम् | विमानशतसम्बाधां गीतस्वरनिनादिताम्,“भरतश्रेष्ठ इस रमणीय पर्वतपर हमने बहुत-से ऐसे प्रदेश देखे हैं, जहाँ जाना बहुत कठिन है। वहाँ देवताओं, गन्धर्वों तथा अप्सराओंकी क्रीड़ाभूमि है, जहाँ सैकड़ों विमान खचाखच भरे रहते हैं और मधुर गीतोंके स्वर गूँजते रहते हैं। इसी पर्वतपर कुबेरके अनेक उद्यान हैं, जहाँकी भूमि कहीं समतल है और कहीं नीची-ऊँची
dṛṣṭavanto girau ramye durgān deśān bahūn vayam | vimānaśatasambādhāṃ gītasvaranināditām ||
“โอ้ผู้ประเสริฐแห่งวงศ์ภารตะ บนภูเขาอันรื่นรมย์นี้ เราได้เห็นถิ่นทุรกันดารมากมายซึ่งเข้าถึงได้ยาก ที่นี่เป็นสนามกีฬาของเหล่าเทพ คันธรรพ์ และอัปสรา—แน่นขนัดด้วยวิมานนับร้อย และกึกก้องด้วยทำนองเพลงอันไพเราะ”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights reverence for extraordinary, sacred spaces and the recognition that some realms—whether physical or divine—are difficult to access and demand humility. It also underscores the Mahābhārata’s ethical sensibility that the world contains graded domains (human and celestial), inviting disciplined aspiration rather than casual entitlement.
Vaiśampāyana narrates a journey or observation on a beautiful mountain, describing hard-to-reach regions that serve as a celestial pleasure-ground. The place is depicted as filled with many vimānas and echoing with melodious singing, associated with Devas, Gandharvas, and Apsarases.