Shloka 28
पाण्डोः श्राद्धं, सत्यवत्याः वनगमनम्, बाल्यस्पर्धा च
Pāṇḍu’s Śrāddha, Satyavatī’s Withdrawal, and Childhood Rivalry
शरीरस्यापि मोक्षाय स्वर्ग्य प्राप्प महाफलम् । त्वमेव भविता भर्ता स्वर्गस्यापि न संशय:,“आपकी वह तपस्या स्वर्गदायक महान् फलकी प्राप्ति कराकर इस शरीरसे भी मुक्ति दिलानेमें समर्थ हो सकती है। इसमें संदेह नहीं कि उस तपके प्रभावसे आप ही स्वर्गलोकके स्वामी इन्द्र भी हो सकते हैं
śarīrasyāpi mokṣāya svargya prāpya mahāphalam | tvam eva bhavitā bhartā svargasyāpi na saṁśayaḥ ||
ตบะของท่านนั้นย่อมนำผลอันยิ่งใหญ่ อันเป็นเหตุให้ได้สวรรค์ และยังมีกำลังพอจะปลดเปลื้องจากพันธนาการแห่งกายนี้ได้ด้วย ไร้ข้อกังขา—ด้วยเดชแห่งตบะนั้น ท่านเองอาจเป็นเจ้าแห่งสวรรค์ได้
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Tapas (austerity) is portrayed as a transformative spiritual force: it yields heavenly merit (svarga-phala) and can even culminate in liberation (mokṣa). The verse also underscores that sustained ascetic power can elevate a person to divine sovereignty, symbolized by Indra’s lordship.
The narrator Vaiśampāyana praises and validates someone’s austerities, assuring that their practice can grant both extraordinary reward and freedom from embodied existence, and even the possibility of attaining Indra-like rulership over heaven.