Shloka 4
Ādi-parva 109: Pāṇḍu’s Forest Hunt and Kiṃdama’s Curse (पाण्डोर्मृगयावृत्तान्तः—किंदमशापः)
वणिमभ्भिक्षान्वकीर्यन्त नगराण्यथ शिल्पिभि: । शूराश्न कृतविद्याश्व सन््तश्न सुखिनो&5भवन्,सभी नगर व्यापार-कुशल वैश्यों तथा शिल्पकलामें निपुण कारीगरोंसे भरे रहते थे। शूर-वीर, विद्वान् और संत सुखी हो गये
vaṇigbhikṣān vakīryanta nagarāṇy atha śilpibhiḥ | śūrāś ca kṛtavidyāś ca santaś ca sukhino 'bhavan ||
นครทั้งหลายแน่นขนัดด้วยพ่อค้าและช่างฝีมือผู้ชำนาญในศิลปะนานา เหล่าวีรชน ผู้มีวิชา และผู้ทรงคุณธรรมต่างพอใจและดำรงอยู่ด้วยความผาสุก
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A dharmic society is reflected in balanced prosperity: commerce and skilled labor flourish, while bravery, learning, and virtue lead to contentment and public happiness.
The narrator describes an ideal civic condition: towns are bustling with traders and craftsmen, and the heroic, educated, and virtuous people are satisfied and happy.