Shloka 5
Ādi-parva 109: Pāṇḍu’s Forest Hunt and Kiṃdama’s Curse (पाण्डोर्मृगयावृत्तान्तः—किंदमशापः)
नाभवन् दस्यव: केचिन्नाधर्मरुचयो जना: । प्रदेशेष्वपि राष्ट्राणां कृतं युगमवर्तत,कोई भी मनुष्य डाकू नहीं था। पापमें रुचि रखनेवाले लोगोंका सर्वथा अभाव था। राष्ट्रके विभिन्न प्रान्तोंमें सत्ययुग छा रहा था
na abhavan dasyavaḥ kecin na adharma-rucayaḥ janāḥ | pradeśeṣv api rāṣṭrāṇāṁ kṛtaṁ yugam avartata ||
ไม่มีโจรผู้ร้ายอยู่ที่ใดเลย และไม่มีผู้ใดโน้มใจไปสู่อธรรม แม้ในหัวเมืองต่างๆ ของแว่นแคว้นทั้งหลาย ก็ประหนึ่งว่ากฤต (สัตยะ) ยุคกำลังครอบงำอยู่—ความจริงและธรรมะรุ่งเรืองทั่วแผ่นดิน
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A society grounded in dharma is marked not merely by the absence of crime but by the absence of inner inclination toward adharma; when moral disposition is purified, social harmony resembles the ideal of the Kṛta (Satya) Yuga.
Vaiśampāyana describes a time or condition in which the kingdoms’ regions are so well-ordered and righteous that banditry and sinful tendencies are absent, and the land appears to be living under the standards of the Kṛta Yuga.