Shloka 7
आदि पर्व — अध्याय १०६
Pāṇḍu’s Gifts, Forest Residence, and Vidura’s Marriage
ततो निष्क्रान्तमागम्य माता पुत्रमुवाच ह | अप्यस्या गुणवान् पुत्र राजपुत्रो भविष्यति,जब व्यासजी उसके महलसे बाहर निकले, तब माता सत्यवतीने आकर उनसे पूछा --<बेटा! क्या अम्बिकाके गर्भसे कोई गुणवान् राजकुमार उत्पन्न होगा?”
tato niṣkrāntam āgamya mātā putram uvāca ha | apy asyā guṇavān putra rājaputro bhaviṣyati |
ครั้นวยาสออกมาแล้ว มารดาสัตยวตีจึงเข้ามาหาบุตรและกล่าวว่า—“ลูกเอ๋ย จากครรภ์ของอัมพิกา จะมีราชกุมารผู้เปี่ยมคุณธรรมบังเกิดหรือไม่?”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a dharmic ideal of rulership: the legitimacy of succession is not merely biological but should be grounded in virtue (guṇa). Satyavatī’s concern implies that a kingdom’s welfare depends on the moral and personal excellence of the future ruler.
After Vyāsa exits, Satyavatī approaches him and asks whether Ambikā will give birth to a virtuous prince. This occurs amid efforts to secure heirs for the Kuru line, reflecting urgency and concern for the quality of the next generation.