Shloka 88
Āṇīmāṇḍavya–Upākhyāna
The Account of Āṇīmāṇḍavya and the Birth of Vidura
इत्युक्त: पुनरेवाथ तं दाश: प्रत्यभाषत । चिकीर्षुर्दुष्करं कर्म राज्यार्थे भरतर्षभ,भरतवंशावतंस जनमेजय! देवव्रतके ऐसा कहनेपर निषाद उनसे फिर बोला। वह राज्यके लिये उनसे कोई दुष्कर प्रतिज्ञा कराना चाहता था
ity uktaḥ punar evātha taṃ dāśaḥ pratyabhāṣata | cikīrṣur duṣkaraṃ karma rājyārthe bharatarṣabha ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า: ครั้นเขากล่าวดังนั้นแล้ว ชาวประมงก็กล่าวกับเขาอีกครั้ง. เพื่อประโยชน์แห่งราชบัลลังก์ โอ้ผู้ประเสริฐในหมู่ภารตะ เขาปรารถนาจะเรียกร้องการกระทำอันยากยิ่ง—ปฏิญาณอันหนักหน่วง—จากเขา.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how questions of kingship and succession can pressure individuals into extreme vows; it invites reflection on dharma when political aims are pursued through binding promises and personal sacrifice.
After the previous exchange, the fisherman speaks again, intending to impose a difficult condition or pledge connected to securing the kingdom—setting up the famous demand that leads to an extraordinary vow in the Devavrata–Śāntanu storyline.