Shloka 65
Āṇīmāṇḍavya–Upākhyāna
The Account of Āṇīmāṇḍavya and the Birth of Vidura
कथंचित् तव गाड़ेय विपत्ता नास्ति न: कुलम् । असंशयं त्वमेवैक: शतादपि वर: सुत:,“गंगानन्दन! यदि किसी प्रकार तुमपर कोई विपत्ति आयी, तो उसी दिन हमारा यह वंश समाप्त हो जायगा। इसमें संदेह नहीं कि तुम अकेले ही मेरे लिये सौ पुत्रोंसे भी बढ़कर हो
kathaṃcit tava gāḍeya vipattā nāsti naḥ kulam | asaṃśayaṃ tvam evaikaḥ śatād api varaḥ sutaḥ |
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “โอรสแห่งคงคาเอ๋ย หากบังเอิญมีเคราะห์ร้ายตกแก่เจ้า วันนั้นเองวงศ์ตระกูลของเราย่อมสิ้นสุดลง มิอาจสงสัยได้—เจ้าเพียงผู้เดียวสำหรับข้าพเจ้ายิ่งกว่าบุตรนับร้อย”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the ethical and social weight placed on a worthy heir: the survival of a dynasty is tied not to sheer number of offspring but to the excellence and indispensability of a single virtuous, capable son.
The narrator Vaiśaṃpāyana reports a statement addressed to “the son of Gaṅgā,” expressing deep concern that any harm to him would end the family line, and affirming that he is valued more than a hundred sons.