Shloka 100
Āṇīmāṇḍavya–Upākhyāna
The Account of Āṇīmāṇḍavya and the Birth of Vidura
वैशम्पायन उवाच एवमुकक््त्वा तु भीष्मस्तां रथमारोप्य भाविनीम् | आगम्य हास्तिनपुरं शान्तनो: संन्यवेदयत्,वैशम्पायनजी कहते हैं-जनमेजय! ऐसा कहकर भीष्मने उस भामिनीको रथपर बैठा लिया और हस्तिनापुर आकर उसे महाराज शान्तनुको सौंप दिया इति श्रीमहा भारते आदिपर्वणि सम्भवपर्वणि सत्यवतीला भोपाख्याने शततमो<ध्याय:
vaiśampāyana uvāca: evam uktvā tu bhīṣmas tāṃ ratham āropya bhāvinīm | āgamya hāstinapuraṃ śāntanoḥ saṃnyavedayat ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า ครั้นกล่าวดังนั้นแล้ว ภีษมะได้ให้สตรีผู้สูงศักดิ์นั้นขึ้นรถศึก แล้วเดินทางถึงหาสตินาปุระและนำไปถวายต่อพระราชาศานตนุโดยพิธีการ
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma as steadfast responsibility: Bhīṣma acts as an agent of lawful order and dynastic welfare, placing duty and his pledged commitments above personal inclination.
After concluding his prior statement, Bhīṣma seats the lady on a chariot, returns to Hāstinapura, and formally hands her over to King Śāntanu—advancing the royal marriage arrangement central to the Kuru lineage’s future.