नियोगप्रसङ्गः — The Niyoga Episode: Births of Dhṛtarāṣṭra, Pāṇḍu, and Vidura
अथ तद् वनमाजग्मु: कदाचिद् भरतर्षभ । पृथ्वाद्या वसव: सर्वे देवा देवर्षिसेवितम्,भरतश्रेष्ठी) एक दिन उस देवर्षिसेवित वनमें पृथु आदि वसु तथा सम्पूर्ण देवता पधारे
atha tad vanam ājagmuḥ kadācid bharatarṣabha | pṛthv-ādyā vasavaḥ sarve devā devarṣi-sevitam ||
โอ้ผู้ประเสริฐแห่งภารตะ กาลครั้งหนึ่ง เหล่าเทพทั้งปวง พร้อมด้วยหมู่วสุเริ่มแต่ปฤถุ ได้มายังป่านั้น อันเป็นที่ที่เทวฤๅษีทั้งหลายเสด็จมาและสถิตอยู่
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights the sanctity of a place made holy by the presence of devarṣis; in the Mahābhārata, such settings signal that events unfolding there are under the gaze of dharma and cosmic order.
Vaiśampāyana describes a moment when the gods, along with the Vasus (named as beginning with Pṛthu), arrive at a forest that is regularly visited by divine seers, preparing the stage for subsequent developments.