Shloka 35
अनुक्रमणिकाध्यायः (Anukramaṇikā Adhyāya) — Invocation, Narrator Frame, and Textual Scope
यक्षा: साध्या: पिशाचाश्च गुह्मका: पितरस्तथा । ततः प्रसूता विद्वांस: शिष्टा ब्रद्यूर्षिसत्तमा:,तदनन्तर यक्ष, साध्य, पिशाच, गुहाक और पितर एवं तत्त्वज्ञानी सदाचारपरायण साधुशिरोमणि ब्रह्मर्षिगण प्रकट हुए
yakṣāḥ sādhyāḥ piśācāś ca guhyakāḥ pitaras tathā | tataḥ prasūtā vidvāṁsaḥ śiṣṭā brahmarṣisattamāḥ ||
ต่อจากนั้น ยักษะ สาธยะ และปีศาจ ตลอดจนคุหยะกะและปิตฤ ก็ได้อุบัติขึ้น แล้วภายหลังจึงบังเกิดเหล่าบัณฑิตผู้รู้แจ้ง ผู้ตั้งมั่นในศิษฏาจารอันงาม—มหาฤๅษีผู้เลิศในหมู่พรหมฤๅษี ผู้รุ่งเรืองด้วยญาณและความมั่นคงในธรรม
Educational Q&A
The verse elevates ethical discipline and learning as defining traits of the highest sages (brahmarṣisattamāḥ), while presenting a graded cosmos where many kinds of beings arise; it implicitly affirms that true excellence is measured by wisdom and right conduct.
In a creation/genealogical sequence in Adi Parva, various classes of beings—Yakṣas, Sādhyas, Piśācas, Guhyakas, and Pitṛs—are said to be produced, and then the foremost Brahmarṣis (great seers) appear.