Shloka 123
अनुक्रमणिकाध्यायः (Anukramaṇikā Adhyāya) — Invocation, Narrator Frame, and Textual Scope
तत्प्रीत्या चैव सर्वेषां पौराणां हर्षसम्भव: । शब्द आसीन्महांस्तत्र दिव:स्पृक्कीर्तिवर्धन:,सभी नागरिक पाण्डवोंके प्रेमसे आनन्दमें भरकर ऊँचे स्वरसे अभिनन्दन-ध्वनि करने लगे। उनका वह महान् शब्द स्वर्गलोकतक गूँज उठा जो पाण्डवोंकी कीर्ति बढ़ानेवाला था
tatprītyā caiva sarveṣāṃ paurāṇāṃ harṣasambhavaḥ | śabda āsīn mahāṃs tatra divaḥspṛk kīrtivardhanaḥ ||
ด้วยความรักยินดีต่อพวกเขา ชาวนครทั้งปวงก็เปี่ยมด้วยความปลื้มปีติ และเปล่งเสียงสรรเสริญโห่ร้องกึกก้อง ณ ที่นั้น เสียงอันยิ่งใหญ่นั้นประหนึ่งก้องถึงสวรรค์ และเป็นเหตุให้เกียรติยศของปาณฑพยิ่งเพิ่มพูน
Educational Q&A
Collective goodwill and sincere public appreciation amplify a person’s kīrti (reputation). The verse suggests that virtue and beloved conduct naturally generate social harmony and uplifting recognition.
The citizens, pleased and affectionate toward the Pāṇḍavas, erupt in joyful cheers. Their loud acclamation is described as so great it seems to reach heaven, thereby enhancing the Pāṇḍavas’ renown.