Shloka 118

देवैर्विष्णोः शरणागमनम्—शिवलिङ्गस्थापनं, शिवसहस्रनामस्तवः, सुदर्शनचक्रप्रदानं च

Devanagari script

देवादिदेवो देवर्षिदेवासुरवरप्रदः देवासुरेश्वरो दिव्यो देवासुरमहेश्वरः

Transliteration

devādidevo devarṣidevāsuravarapradaḥ devāsureśvaro divyo devāsuramaheśvaraḥ

Translation

พระองค์ทรงเป็นเทวะแห่งเทวะทั้งปวง เป็นเทวฤๅษี และเป็นผู้ประทานพรแก่ทั้งเทวดาและอสูร พระองค์ทรงเป็นเจ้าเหนือเทวะ-อสูร ผู้ทิพย์และรุ่งเรือง เป็นมหาอีศวรของเทวะ-อสูร; ในฐานะปติ พระองค์ทรงผูกและทรงปลดปล่อยปศุ ตามธรรม ด้วยพระกรุณาและการสำรวมกำกับของพระองค์เอง।

Word by Word

• देवादिदेवः: God of gods

• देवर्षिः: divine seer (seer among the gods)

• देवासुर-वर-प्रदः: giver of boons (vara) to Devas and Asuras

• देवासुर-ईश्वरः: Lord of Devas and Asuras

• दिव्यः: divine, transcendent, radiant

• देवासुर-महेश्वरः: the Great Lord (Maheśvara) over Devas and Asuras

Speaker

Suta Goswami (narrating a Shiva-stuti within the Linga Purana’s Purva-Bhaga context)

Characters & Entities

• Shiva
• Devas
• Asuras

FAQs

What is the importance of this verse in the context of Linga worship?

The verse establishes Shiva as Devādideva and the universal sovereign whose grace empowers all beings; Linga worship is thus directed to the supreme Pati who alone grants boons and ultimately liberation to the paśu (individual soul).

How does this verse describe the nature of Shiva (Shiva-tattva)?

It portrays Shiva-tattva as transcendent yet governing: the divine ruler over both Devas and Asuras, impartial in lordship, and the source of anugraha (grace) that can elevate bound souls beyond pasha (bondage).

What ritualistic or Yogic practice is highlighted here?

A direct practice implied is Shiva-stuti (praise) as an anga of Linga-puja; in Pashupata-oriented devotion, such stuti aligns the paśu toward the Pati’s grace, supporting inner purification alongside external worship.