Shloka 31
Adhyaya 59 — सूर्याद्यभिषेककथनम्
Surya and Related Abhisheka/ Cosmological Determinations
हेमन्ते शिशिरे चैव हिममुत्सृजते त्रिभिः गऺत्तेर् इन् देर् सोन्ने इन्द्रो धाता भगः पूषा मित्रो ऽथ वरुणो ऽर्यमा
hemante śiśire caiva himamutsṛjate tribhiḥ Götter in der Sonne indro dhātā bhagaḥ pūṣā mitro 'tha varuṇo 'ryamā
ในฤดูเหมันตะและศิศิระ ความหนาวและน้ำค้างแข็งถูกขจัดด้วยพลังทั้งสามนี้ และในเส้นทางการโคจรของพระอาทิตย์มีเทพผู้กำกับคือ อินทระ ธาตฤ ภคะ ปูษัน มิตระ แล้วจึง วรุณะ และอรยมัน ผู้รักษาระเบียบแห่งกาลเวลา ทั้งหมดดำเนินไปภายใต้พระปติ ผู้เป็นอันตรยามีของเทพทั้งปวง ทำให้จังหวะแห่งจักรวาลเป็นไปโดยไร้อุปสรรค.
Suta Goswami
FAQs
It frames time (kāla)—seasons and the sun’s course—as a regulated divine system ultimately resting in Shiva as Pati; Linga worship aligns the devotee (paśu) with that higher order, loosening bondage (pāśa) caused by time-bound existence.
Though not naming him directly, it implies Shiva-tattva as the inner governor of the devatā-network: the Adityas and seasonal forces function as instruments, while the supreme Lord remains the unconditioned source and controller of cosmic rhythm.
Seasonal discipline is implied: observing Shiva-puja with awareness of kāla (proper timings, vrata, and daily solar rhythm) supports Pāśupata-oriented practice by training the paśu to transcend time’s compulsions through devotion and restraint.