Shloka 37
Naimiṣa-kṣetra-prādurbhāva and Jāpyeśvara-māhātmya — Nandī’s Birth, Japa, and Consecration
योगीश्वरो योगनेता गणानामीश्वरेश्वरः / सर्वलोकाधिपः श्रीमान् सर्वज्ञो मद्बलान्वितः
yogīśvaro yoganetā gaṇānāmīśvareśvaraḥ / sarvalokādhipaḥ śrīmān sarvajño madbalānvitaḥ
เขาเป็นเจ้าแห่งโยคี เป็นผู้นำแห่งโยคะ เป็นผู้เป็นใหญ่เหนือหมู่คณะ (คณะคณา) และเป็นจอมแห่งจอมผู้ปกครอง เป็นผู้ครองโลกทั้งปวงอันรุ่งเรือง—รอบรู้ทุกสิ่ง และประกอบด้วยพลังซึ่งแท้จริงเป็นของเรา
Lord Kurma (Vishnu) as the Supreme Teacher in a Shaiva–Vaishnava synthesis context
Primary Rasa: vira
Secondary Rasa: adbhuta
FAQs
By calling the deity “Lord over all lords,” “omniscient,” and “ruler of all worlds,” the verse points to a supreme, all-governing consciousness that transcends limited individuality and functions as the ultimate Īśvara behind all powers.
Rather than listing techniques, the verse establishes authority: the Supreme is “Yogīśvara” and “Yoganetā,” implying that authentic yogic discipline and realization depend on alignment with Īśvara—the inner guide and source of yogic power emphasized in Kurma Purana’s Yoga-śāstra tone.
Terms like “gaṇānām” (often associated with Śaiva imagery) alongside a supreme, universal Īśvara support the Kurma Purana’s non-sectarian framing: the highest Lord can be praised with Śaiva and Vaiṣṇava epithets without contradiction, indicating unity at the level of Īśvara.