Shloka 3
Narmadā-tīrtha-māhātmya — Bhṛgu-tīrtha to Sāgara-saṅgama
Pilgrimage Circuit, Gifts, Fasting, and Imperishable Merit
तत्र स्नात्वा दिवं यान्ति ये मृतास्ते ऽपुनर्भवाः / उपानहोस्तथा युग्मं देयमन्नं सकाञ्चनम् / भोजनं च यथाशक्ति तदस्याक्षयमुच्यते
tatra snātvā divaṃ yānti ye mṛtāste 'punarbhavāḥ / upānahostathā yugmaṃ deyamannaṃ sakāñcanam / bhojanaṃ ca yathāśakti tadasyākṣayamucyate
ผู้ที่ได้อาบน้ำศักดิ์สิทธิ์ ณ ที่นั้นแล้วถึงแก่ความตาย ย่อมไปสวรรค์และพ้นจากการเกิดใหม่ ควรถวายทานเป็นรองเท้าหนึ่งคู่ และทานอาหารพร้อมทองคำ อีกทั้งเลี้ยงภัตตาหารตามกำลัง—สิ่งนี้กล่าวว่าเป็นบุญอันไม่สิ้นแก่ผู้นั้น
Narrator (Purāṇic discourse voice), within a tīrtha-māhātmya style instruction on rites for the departed (preta/pitṛ).
Primary Rasa: karuna
Secondary Rasa: shanta
FAQs
It does not directly define Ātman; it emphasizes dharma through tīrtha-snāna and dāna as means that purify karma and are said to yield liberation-from-return (apunarbhava) for the departed.
No formal yoga technique is taught in this verse; the ‘practice’ is karmayoga-like—purificatory bathing and compassionate giving (dāna, feeding) performed with right intention, aligned with Kurma Purana’s synthesis of ritual duty and spiritual aim.
It does not explicitly mention Śiva or Viṣṇu; it reflects the Purāṇa’s broader integrative dharma framework where rites, purity, and devotion support the same highest good, regardless of sectarian emphasis.