Shloka 9
Prāyaścitta for Theft, Forbidden Foods, Impurity, and Ritual Lapses; Tīrtha–Vrata Remedies; Pativratā Mahātmyam via Sītā and Agni
क्रव्यादानां च मांसानि पुरीषं मूत्रमेव च / गोगोमायुकपीनां च तदेव व्रतमाचरेत् / उपोष्य द्वादशाहं तु कूष्माण्डैर्जुहुयाद् घृतम्
kravyādānāṃ ca māṃsāni purīṣaṃ mūtrameva ca / gogomāyukapīnāṃ ca tadeva vratamācaret / upoṣya dvādaśāhaṃ tu kūṣmāṇḍairjuhuyād ghṛtam
หากผู้ใดได้บริโภคเนื้อของสัตว์กินซาก หรืออุจจาระและปัสสาวะ ตลอดจนสิ่งไม่บริสุทธิ์ที่เกี่ยวเนื่องกับโค และกับโกมายุกะกับปีนะ เป็นต้น พึงปฏิบัติพรตไถ่บาปนั้นเอง ครั้นอดอาหารสิบสองวันแล้ว พึงบูชาไฟด้วยเนยใส โดยใช้กูษมาณฑะ (ฟัก/ฟักทอง) เป็นเครื่องบูชาในโหมะ
Sūta (narrating the Purāṇic teaching on dharma/prāyaścitta as transmitted by the sages)
Primary Rasa: bibhatsa
Secondary Rasa: shanta
FAQs
This verse is primarily dharma-oriented (prāyaścitta): it teaches ritual-ethical purification rather than directly defining Ātman; in the Kurma Purana’s broader synthesis, such purification supports sattva and fitness for higher knowledge and yoga.
A preparatory discipline is implied: twelve-day fasting (upoṣaṇa) and fire-offering (homa) function as tapas and śuddhi, which the Purana treats as supportive foundations for later yogic steadiness and devotion in Shaiva–Vaishnava practice.
Not explicitly; it presents shared dharmic purification norms that, in the Kurma Purana’s inclusive framework, are valid across sectarian lines and serve the same goal of spiritual eligibility for devotion and realization.