Shloka 35
Yati-Āśrama: Bhikṣā-vidhi, Īśvara-dhyāna, and Prāyaścitta
Mahādeva as Non-dual Brahman
स्कन्देदिन्द्रियदौर्बल्यात् स्त्रियं दृष्ट्वा यतिर्यदि / तेन धारयितव्या वै प्राणायामास्तु षोडश / दिवास्कन्दे त्रिरात्रं स्यात् प्राणायामशतं तथा
skandedindriyadaurbalyāt striyaṃ dṛṣṭvā yatiryadi / tena dhārayitavyā vai prāṇāyāmāstu ṣoḍaśa / divāskande trirātraṃ syāt prāṇāyāmaśataṃ tathā
หากยติด้วยความอ่อนกำลังแห่งอินทรีย์ เห็นสตรีแล้วเกิดความพลาดพลั้งจากการสำรวม พึงประคองตนด้วยปราณายามะสิบหกครั้งโดยแท้ หากความพลาดพลั้งเกิดในเวลากลางวัน พึงถือวินัยสามราตรี และกำหนดปราณายามะหนึ่งร้อยครั้งด้วยเช่นกัน
Sūta (narrating a dharma-yoga teaching as transmitted by the sages)
Primary Rasa: bhayanaka
Secondary Rasa: shanta
FAQs
Indirectly: it treats sense-weakness as an obstacle to steadiness; by prāṇāyāma and restraint the mind becomes fit for Atman-realization, which in the Kurma Purana’s yoga-dharma is the higher aim beyond mere expiation.
Prāṇāyāma as a corrective discipline: prescribed counts (sixteen, and in a stricter case one hundred) function as tapas and mind-regulation to restore brahmacarya, indriya-nigraha, and meditative stability.
Not explicitly in this verse; it reflects the Kurma Purana’s shared yoga-ethic valued in both Shaiva and Vaishnava traditions—purification through tapas and prāṇāyāma as a common path toward the one Supreme.