Previous Verse
Next Verse

Shloka 35

Śrāddha-Kāla-Nirṇaya: Proper Times, Nakṣatra Fruits, Tīrtha Merit, and Offerings for Ancestral Rites

नर्मदायां कुशावर्ते श्रीशैले भद्रकर्णके / वेत्रवत्यां विपाशायां गोदावर्यां विशेषतः

narmadāyāṃ kuśāvarte śrīśaile bhadrakarṇake / vetravatyāṃ vipāśāyāṃ godāvaryāṃ viśeṣataḥ

ณแม่น้ำนรมทาที่กุศาวรรตะ, ณศรีไศละที่ภัทรกรณกะ, ณเวตรวตี, ณวิปาศา, และโดยเฉพาะยิ่ง ณโคทาวรี—สายน้ำและสถานศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ควรเคารพบูชาด้วยศรัทธา

नर्मदायाम्in/on the Narmadā
नर्मदायाम्:
अधिकरण (Adhikaraṇa/अधिकरण)
TypeNoun
Rootनर्मदा (प्रातिपदिक)
Formस्त्रीलिङ्ग, सप्तमी (7th), एकवचन — Locative singular
कुशावर्तेat Kuśāvarta
कुशावर्ते:
अधिकरण (Adhikaraṇa/अधिकरण)
TypeNoun
Rootकुश + आवर्त (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, सप्तमी (7th), एकवचन; समासः तत्पुरुषः (कुशानाम् आवर्तः/कुश-आवर्तः) — Locative singular
श्रीशैलेat Śrīśaila
श्रीशैले:
अधिकरण (Adhikaraṇa/अधिकरण)
TypeNoun
Rootश्री + शैल (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, सप्तमी (7th), एकवचन; समासः कर्मधारयः (श्रीमान् शैलः) — Locative singular
भद्रकर्णकेat Bhadrakarṇaka
भद्रकर्णके:
अधिकरण (Adhikaraṇa/अधिकरण)
TypeNoun
Rootभद्र + कर्णक (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, सप्तमी (7th), एकवचन; समासः कर्मधारयः (भद्रः कर्णकः) — Locative singular
वेत्रवत्याम्in/on the Vetravatī
वेत्रवत्याम्:
अधिकरण (Adhikaraṇa/अधिकरण)
TypeNoun
Rootवेत्रवती (प्रातिपदिक)
Formस्त्रीलिङ्ग, सप्तमी (7th), एकवचन — Locative singular
विपाशायाम्in/on the Vipāśā
विपाशायाम्:
अधिकरण (Adhikaraṇa/अधिकरण)
TypeNoun
Rootविपाशा (प्रातिपदिक)
Formस्त्रीलिङ्ग, सप्तमी (7th), एकवचन — Locative singular
गोदावर्याम्in/on the Godāvarī
गोदावर्याम्:
अधिकरण (Adhikaraṇa/अधिकरण)
TypeNoun
Rootगोदावरी (प्रातिपदिक)
Formस्त्रीलिङ्ग, सप्तमी (7th), एकवचन — Locative singular
विशेषतःparticularly
विशेषतः:
सम्बन्ध (Adverbial/सम्बन्ध)
TypeIndeclinable
Rootविशेषतः (अव्यय)
Formअव्यय, विशेषार्थक (adverb)

Suta (narrator) recounting the tirtha-listing taught by the sages within the Kurma Purana’s discourse framework

Primary Rasa: shanta

Secondary Rasa: adbhuta

N
Narmada
K
Kushavarta
S
Srisaila
B
Bhadrakarnaka
V
Vetravati
V
Vipasha
G
Godavari

FAQs

This verse is primarily a tirtha-list (sacred geography) and does not directly define Ātman; it supports the Purāṇic view that sacred places and rivers can purify the mind, making it fit for Self-knowledge taught elsewhere in the text.

No specific āsana or meditation technique is stated; the implied discipline is tīrtha-sevā—pilgrimage, ritual bathing, and worship at sanctified rivers and kṣetras as preparatory purification aligned with dharma and later yogic instruction.

By honoring pan-Indic tīrthas such as Śrīśaila (strongly Śaiva) alongside major rivers revered across Vaiṣṇava traditions, the verse reflects the Kurma Purana’s integrative sacred map, consistent with its Shaiva–Vaishnava synthesis.