Shloka 44
Dharma of Non-Injury, Non-Stealing, Purity, and Avoidance of Hypocrisy (Ācāra and Saṅkarya-Nivṛtti)
ब्रिह्महत्यासुरापाने स्तेयगुर्वङ्गनागमे / दृष्टं विशोधनं वृद्धैर्नास्ति मिथ्याभिशंसने
brihmahatyāsurāpāne steyagurvaṅganāgame / dṛṣṭaṃ viśodhanaṃ vṛddhairnāsti mithyābhiśaṃsane
สำหรับการฆ่าพราหมณ์ การดื่มสุรา การลักขโมย และการล่วงละเมิดภรรยาครู บัณฑิตผู้เฒ่าได้ยอมรับว่ามีการชดใช้บาปเพื่อชำระได้; แต่สำหรับการใส่ร้ายเท็จ ท่านทั้งหลายไม่เห็นหนทางชำระเช่นนั้นเลย।
Sūta (narrator) relaying the Purāṇic teaching on dharma and prāyaścitta
Primary Rasa: raudra
Secondary Rasa: bhayanaka
FAQs
It does not directly define Ātman; it emphasizes dharma on the level of karma and speech—showing that moral disorder (especially deceitful denunciation) obstructs purity that supports higher spiritual realization.
No specific yogic technique is prescribed in this verse; it frames purification as ethical and disciplinary groundwork (śuddhi) that traditionally precedes deeper sādhana such as mantra, tapas, and contemplative practices found elsewhere in the Kurma Purana.
This verse is primarily dharma-focused and does not mention Shiva or Vishnu explicitly; it aligns with the Purana’s broader synthesis by stressing universal moral law (dharma) as the shared foundation for both Shaiva and Vaishnava paths.