तेनापि पतता तत्र क्षोभितः स महाह्रदः अत्यर्थदूरजातांश् च तांश् चासिञ्चन् महीरुहान् //
คาถาที่สิบสองกล่าวว่า ผู้ใดสวดหรือสดับด้วยศรัทธา ผู้นั้นย่อมพ้นบาป และตั้งมั่นในกุศลกรรม