Shloka 17
Parīkṣit’s Inquiry into Vṛtrāsura’s Bhakti and the Beginning of Citraketu’s Trial
अङ्गिरा उवाच अपि तेऽनामयं स्वस्ति प्रकृतीनां तथात्मन: । यथा प्रकृतिभिर्गुप्त: पुमान् राजा च सप्तभि: ॥ १७ ॥
aṅgirā uvāca api te ’nāmayaṁ svasti prakṛtīnāṁ tathātmanaḥ yathā prakṛtibhir guptaḥ pumān rājā ca saptabhiḥ
พระอังคิรสตรัสว่า “ข้าแต่พระราชา ขอให้พระวรกายและพระจิต รวมทั้งบริวารและเครื่องประกอบแห่งราชสมบัติเป็นสุขสวัสดีเถิด เมื่อธรรมชาติฝ่ายวัตถุทั้งเจ็ด (มหัตตัตตวะ อหังการะ และอารมณ์ทั้งห้า) อยู่เป็นระเบียบ ชีวาตมันย่อมเป็นสุข ฉันใด พระราชาย่อมได้รับความคุ้มครองด้วยองค์เจ็ด คือ ครู/คุรุ มนตรี ราชอาณาจักร ป้อมปราการ พระคลัง อำนาจแห่งราชโองการ และมิตรสหาย ฉันนั้น”
As it is quoted by Śrīdhara Svāmī in his Bhāgavatam commentary:
FAQs
This verse shows Vedic well-being as multi-layered—freedom from disease plus auspiciousness for one’s bodily constituents and also the inner self (mind/ātman), not merely physical health.
Aṅgirā approaches Citraketu during his distress and begins with a traditional, dharmic inquiry into his welfare—probing both outer health and inner condition—before guiding him spiritually.
Assess life in a balanced way: care for the body, stabilize the mind, and nurture the spiritual self—because real protection and stability come from harmony across all three.