Srimad Bhagavatam — Saptama Skandha, Shloka 55
Nṛsiṁhadeva Appears from the Pillar and Slays Hiraṇyakaśipu
श्रीकिन्नरा ऊचु: वयमीश किन्नरगणास्तवानुगा दितिजेन विष्टिममुनानुकारिता: । भवता हरे स वृजिनोऽवसादितो नरसिंह नाथ विभवाय नो भव ॥ ५५ ॥
śrī-kinnarā ūcuḥ vayam īśa kinnara-gaṇās tavānugā ditijena viṣṭim amunānukāritāḥ bhavatā hare sa vṛjino ’vasādito narasiṁha nātha vibhavāya no bhava
เหล่ากินนรกล่าวว่า ข้าแต่องค์ผู้เป็นใหญ่ เราเหล่ากินนรเป็นผู้รับใช้ชั่วนิรันดร์ของพระองค์ แต่ถูกอสูรผู้นี้บังคับให้รับใช้มันไม่หยุดและไร้ค่าตอบแทน บัดนี้พระองค์ทรงกำจัดคนบาปนั้นแล้ว ข้าแต่นรสิงหะผู้เป็นนาย เราขอนอบน้อม และขอพระองค์ทรงเป็นผู้อุปถัมภ์เราเสมอ
FAQs
In this verse the Kinnaras directly address Nṛsiṁhadeva as their master and ask Him to become their welfare, acknowledging that He has cast down the wicked oppressor and thus protected His followers.
They explain that the Daitya had afflicted them and compelled them into degrading imitation of his conduct; seeing him destroyed by Hari, they offer gratitude and seek ongoing protection and well-being from Nṛsiṁha.
When pressured into harmful norms or unethical imitation, one can take shelter of God, seek inner alignment with dharma, and pray for strength and protection—trusting that injustice and oppression are ultimately checked by the Lord.