Srimad Bhagavatam — Saptama Skandha, Shloka 33
Brahmā’s Boons, Hiraṇyakaśipu’s Cosmic Tyranny, and Prahlāda’s Transcendental Qualities
नोद्विग्नचित्तो व्यसनेषु नि:स्पृह: श्रुतेषु दृष्टेषु गुणेष्ववस्तुदृक् । दान्तेन्द्रियप्राणशरीरधी: सदा प्रशान्तकामो रहितासुरोऽसुर: ॥ ३३ ॥
nodvigna-citto vyasaneṣu niḥspṛhaḥ śruteṣu dṛṣṭeṣu guṇeṣv avastu-dṛk dāntendriya-prāṇa-śarīra-dhīḥ sadā praśānta-kāmo rahitāsuro ’suraḥ
แม้ยามเผชิญภัย พระปรหลาทมหาราชก็ไม่หวั่นไหว ทรงไร้ความใคร่ในผลและไม่ยึดติด ทรงเห็นคุณลักษณะทางวัตถุทั้งที่กล่าวในศรุติและที่เห็นได้ด้วยตาเป็นสิ่งไร้สาระ จึงปราศจากความปรารถนาทางโลก ทรงควบคุมอินทรีย์ ลมหายใจ ชีวิตกาย และปัญญาอยู่เสมอ และทรงสงบกามทั้งปวง แม้ประสูติในตระกูลอสูร แต่พระองค์มิใช่อสูร หากเป็นภักตะผู้ยิ่งใหญ่ของพระวิษณุ และไม่ริษยาต่อไวษณพ
From this verse we discover that a man is not qualified or disqualified simply by birth. Prahlāda Mahārāja was an asura by birth, yet he possessed all the qualities of a perfect brāhmaṇa ( brahmaṇyaḥ śīla-sampannaḥ ). Anyone can become a fully qualified brāhmaṇa under the direction of a spiritual master. Prahlāda Mahārāja provided a vivid example of how to think of the spiritual master and accept his directions calmly.
FAQs
This verse says a spiritually grounded person is not mentally agitated even in calamity, because cravings are pacified and sense-objects are seen as insubstantial.
Prahlāda was instructing his demoniac schoolmates that true strength is mastery over senses, mind, and desires—showing that even one born in an asura family can become saintly through devotion and wisdom.
Practice reducing craving, regulate the senses, and reframe attractive experiences as temporary; this builds steadiness during setbacks and supports a peaceful, devotional mindset.