Srimad Bhagavatam — Saptama Skandha, Shloka 32
Brahmā’s Boons, Hiraṇyakaśipu’s Cosmic Tyranny, and Prahlāda’s Transcendental Qualities
ब्रह्मण्य: शीलसम्पन्न: सत्यसन्धो जितेन्द्रिय: । आत्मवत्सर्वभूतानामेकप्रियसुहृत्तम: । दासवत्सन्नतार्याङ्घ्रि: पितृवद्दीनवत्सल: ॥ ३१ ॥ भ्रातृवत्सदृशे स्निग्धो गुरुष्वीश्वरभावन: । विद्यार्थरूपजन्माढ्यो मानस्तम्भविवर्जित: ॥ ३२ ॥
brahmaṇyaḥ śīla-sampannaḥ satya-sandho jitendriyaḥ ātmavat sarva-bhūtānām eka-priya-suhṛttamaḥ
พระปรหลาทมหาราช โอรสของหิรัณยกศิปุ มีวัฒนธรรมดุจพราหมณ์ มีศีลอันงาม มั่นคงในสัจจะ และชนะอินทรีย์กับใจได้ ดุจปรมาตมัน ทรงเมตตาต่อสรรพชีวิตและเป็นมิตรยอดเยี่ยมของทุกคน ต่อผู้ควรเคารพทรงนอบน้อมดุจผู้รับใช้ ต่อผู้ยากไร้ทรงเอ็นดูดุจบิดา ต่อผู้เสมอกันทรงสนิทดุจพี่น้อง และทรงถือครูอาจารย์เสมอพระผู้เป็นเจ้า ทรงปราศจากความหยิ่งจากวิชา ทรัพย์ รูป และชาติกำเนิด
These are some of the qualifications of a Vaiṣṇava. A Vaiṣṇava is automatically a brāhmaṇa because a Vaiṣṇava has all the good qualities of a brāhmaṇa.
FAQs
This verse describes a devotee as truthful, self-controlled, compassionate to all beings, respectful to saints and teachers, and humble even when endowed with learning, wealth, beauty, and noble birth.
Śukadeva Gosvāmī is describing Prahlāda Mahārāja to show that even in the house of a demon-king, a great bhakta can manifest the highest saintly virtues.
Practice truthfulness, regulate the senses, treat others with empathy, honor teachers and saintly people, and deliberately cultivate humility—especially when success or status increases.