Shloka 5
Mahārāja Sagara, Kapila Muni, and the Deliverance of the Sixty Thousand Sons
यस्तालजङ्घान् यवनाञ्छकान् हैहयबर्बरान् । नावधीद् गुरुवाक्येन चक्रे विकृतवेषिण: ॥ ५ ॥ मुण्डाञ्छ्मश्रुधरान् कांश्चिन्मुक्तकेशार्धमुण्डितान् । अनन्तर्वासस: कांश्चिदबहिर्वाससोऽपरान् ॥ ६ ॥
yas tālajaṅghān yavanāñ chakān haihaya-barbarān nāvadhīd guru-vākyena cakre vikṛta-veṣiṇaḥ
ตามพระดำรัสของพระอาจารย์เอารวะ พระสครมหาราชมิได้ประหารพวกตาลชังคะ ยวนะ ศกะ ไฮหยะ และบัรบะระผู้หยาบกร้าน แต่ทรงกำหนดให้แต่งกายแปลกต่างกัน—บางพวกโกนศีรษะแต่ไว้หนวด บางพวกปล่อยผมยาว บางพวกโกนครึ่งศีรษะ บางพวกไร้ผ้านุ่งชั้นใน และบางพวกไร้ผ้าคลุมภายนอก ดังนี้จึงแยกเผ่าพันธุ์ด้วยเครื่องแต่งกาย มิใช่ด้วยการฆ่า
FAQs
This verse highlights that even in matters of punishment, one should follow the guru’s instruction; the king refrained from killing and instead imposed a corrective, non-lethal consequence.
Śukadeva Gosvāmī narrates this history to King Parīkṣit while describing events connected with the Sagara dynasty and related lineages.
Discipline guided by higher wisdom should be restrained and purposeful—avoid unnecessary harm, and apply consequences that reform rather than merely retaliate.