Shloka 37
The Yadu–Vṛṣṇi–Andhaka Genealogies and the Purpose of Kṛṣṇa’s Advent
श्रुतदेवां तु कारूषो वृद्धशर्मा समग्रहीत् । यस्यामभूद् दन्तवक्र ऋषिशप्तो दिते: सुत: ॥ ३७ ॥
śrutadevāṁ tu kārūṣo vṛddhaśarmā samagrahīt yasyām abhūd dantavakra ṛṣi-śapto diteḥ sutaḥ
พระราชาวฤทธศรรมา แห่งแคว้นการูษะ ได้อภิเษกกับศรุตเทวา น้องสาวของกุนตี จากครรภ์นางนั้น ดันตวักระได้ถือกำเนิด และด้วยคำสาปของเหล่าฤๅษีมีสานกะเป็นประมุข ดันตวักระเคยเกิดมาก่อนเป็นบุตรของทิติชื่อหิรัณยากษะ
FAQs
Dantavakra is described here as the son of Diti, born in the line connected with Śrutadevā, and marked as one who was cursed by a sage (ṛṣi-śapta).
The verse flags Dantavakra’s birth and nature as influenced by a ṛṣi’s curse—an indication that his role in the narrative is shaped by prior karmic and divine arrangements.
It reminds one that character and destiny are shaped by prior causes; therefore one should seek saintly association, avoid offenses, and cultivate devotion to align one’s life with dharma.