Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 29
Lord Rāmacandra’s Charity, Sītā’s Departure, and the Lord’s Return to Vaikuṇṭha
तमुपेयुस्तत्र तत्र पौरा अर्हणपाणय: । आशिषो युयुजुर्देव पाहीमां प्राक्त्वयोद्धृताम् ॥ २९ ॥
tam upeyus tatra tatra paurā arhaṇa-pāṇayaḥ āśiṣo yuyujur deva pāhīmāṁ prāk tvayoddhṛtām
ไม่ว่าพระรามจันทราจะเสด็จไปที่ใด ชาวเมืองก็เข้าเฝ้าพร้อมเครื่องบูชาและทูลขอพรว่า “ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า โปรดคุ้มครองเราเถิด ดังที่พระองค์เคยทรงอวตารเป็นวราหะยกแผ่นดินขึ้นจากก้นสมุทร บัดนี้ขอทรงอภิบาลโลกนี้และประทานพรแก่เรา”
FAQs
This verse shows devotees approaching the Lord with worship and prayers, asking Him to protect them—remembering that He has already rescued them before—highlighting śaraṇāgati (taking refuge) and trust in divine guardianship.
As Lord Rāma returned among them, the citizens expressed heartfelt dependence on Him, recalling His past acts of deliverance and seeking continued protection under His righteous rule.
Offer your duties and prayers sincerely, remember past help received by grace, and cultivate steady reliance on the Lord’s protection rather than anxiety-driven self-dependence.