Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 30
Lord Rāmacandra’s Charity, Sītā’s Departure, and the Lord’s Return to Vaikuṇṭha
तत: प्रजा वीक्ष्य पतिं चिरागतं दिदृक्षयोत्सृष्टगृहा: स्त्रियो नरा: । आरुह्य हर्म्याण्यरविन्दलोचन- मतृप्तनेत्रा: कुसुमैरवाकिरन् ॥ ३० ॥
tataḥ prajā vīkṣya patiṁ cirāgataṁ didṛkṣayotsṛṣṭa-gṛhāḥ striyo narāḥ āruhya harmyāṇy aravinda-locanam atṛpta-netrāḥ kusumair avākiran
ต่อมาเมื่อมิได้เห็นพระผู้เป็นเจ้ามาช้านาน ชาวเมืองทั้งหญิงชายด้วยความปรารถนาจะได้ทัศนะ จึงละเรือนขึ้นสู่ดาดฟ้าพระราชวัง ครั้นได้เห็นพระพักตร์ของพระศรีรามจันทรา ผู้มีเนตรดุจดอกบัว ก็ยังไม่อิ่มตา จึงโปรยดอกไม้บูชาพระองค์
FAQs
It describes their intense longing for darśana: they abandon household concerns, gather on rooftops, and shower the lotus-eyed Lord with flowers, never feeling satisfied by seeing Him.
Out of love and eagerness to behold their long-absent protector-king; the rooftops gave a clear view, and flower-showers expressed public joy, reverence, and devotion.
Cultivate sincere eagerness for divine remembrance and darśana—prioritizing time for worship, kīrtana, and hearing sacred narratives—so devotion becomes heartfelt rather than routine.