Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 38
Avadhūta’s Teachers: Python, Ocean, Moth, Bee, Elephant, Deer, Fish—and Piṅgalā’s Song of Detachment
मैवं स्युर्मन्दभाग्याया: क्लेशा निर्वेदहेतव: । येनानुबन्धं निर्हृत्य पुरुष: शममृच्छति ॥ ३८ ॥
maivaṁ syur manda-bhāgyāyāḥ kleśā nirveda-hetavaḥ yenānubandhaṁ nirhṛtya puruṣaḥ śamam ṛcchati
อย่าคิดว่าความทุกข์ที่ก่อให้เกิดความคลายกำหนัดมีแต่คนดวงร้ายเท่านั้นที่ได้รับ ความทุกข์ซึ่งตัดสายใยแห่งความยึดติดและนำคนไปสู่ความสงบก็เป็นพรเมตตา ด้วยความทุกข์ใหญ่ของเรา ความคลายกำหนัดจึงตื่นขึ้น แล้วเราจะเป็นคนโชคร้ายได้อย่างไร? นี่คือพระกรุณาของพระผู้เป็นเจ้า พระองค์ย่อมพอพระทัยในเรา
FAQs
This verse explains that suffering becomes spiritually useful only when it produces detachment; then one can uproot material entanglement and attain peace.
Pingalā’s experience shows how disappointment in worldly hope can transform into nirveda (disenchantment), becoming a gateway to inner peace and spiritual clarity.
Use setbacks to reduce dependence on external validation and sense enjoyment; consciously cut the habits and attachments that bind the mind, and cultivate steady spiritual practice for lasting peace.