Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 19
Nara-Nārāyaṇa Ṛṣi and the Lord’s Unlimited Incarnations
संस्तुन्वतो निपतितान् श्रमणानृषींश्च शक्रं च वृत्रवधतस्तमसि प्रविष्टम् । देवस्त्रियोऽसुरगृहे पिहिता अनाथा जघ्नेऽसुरेन्द्रमभयाय सतां नृसिंहे ॥ १९ ॥
saṁstunvato nipatitān śramaṇān ṛṣīṁś ca śakraṁ ca vṛtra-vadhatas tamasi praviṣṭam deva-striyo ’sura-gṛhe pihitā anāthā jaghne ’surendram abhayāya satāṁ nṛsiṁhe
พระผู้เป็นเจ้ายังทรงช่วยเหล่าฤๅษีตบะน้อยที่เรียกว่า วาลคิลยะ เมื่อพวกเขาตกลงไปในน้ำที่รอยกีบวัว และอินทราหัวเราะเยาะ. ต่อมาพระองค์ทรงคุ้มครองอินทราเมื่ออินทราถูกความมืดปกคลุมจากผลบาปแห่งการสังหารวฤตราสุระ. เมื่อชายาของเหล่าเทวะถูกกักขังไร้ที่พึ่งในวังของอสูร พระองค์ทรงช่วยให้พ้น. และในอวตารนฤสิงห์ พระองค์ทรงสังหารหิรัณยกศิปุ ราชาอสูร เพื่อให้เหล่าสาธุภักตะพ้นจากความหวาดกลัว.
FAQs
This verse states that the Lord, as Nṛsiṁha, killed the demon-king to give “abhaya” (fearlessness) to the saintly, showing that sincere devotees are protected by the Lord’s decisive intervention.
The verse recalls that after the slaying of Vṛtra, Indra became overwhelmed by the reaction to violence and fell into “tamas” (darkness). The Lord’s shelter and glorification relieve even such burdened souls.
When fear, guilt, or helplessness arises, take shelter in the Lord through prayer and remembrance; the verse emphasizes that sincere glorification and dependence on God bring protection and inner fearlessness.