Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 21
The Disappearance of Lord Śrī Kṛṣṇa and the Aftermath in Dvārakā
अर्जुन: प्रेयस: सख्यु: कृष्णस्य विरहातुर: । आत्मानं सान्त्वयामास कृष्णगीतै: सदुक्तिभि: ॥ २१ ॥
arjunaḥ preyasaḥ sakhyuḥ kṛṣṇasya virahāturaḥ ātmānaṁ sāntvayām āsa kṛṣṇa-gītaiḥ sad-uktibhiḥ
อรชุนผู้มีความทุกข์ร้อนจากการพรากจากพระศรีกฤษณะ สหายอันเป็นที่รักยิ่ง ได้ปลอบประโลมตนด้วยการระลึกถึงถ้อยคำเหนือโลกที่พระองค์เคยขับร้องสั่งสอนแก่เขา
According to Śrīla Śrīdhara Svāmī, Arjuna remembered such verses from the Gītā as:
FAQs
This verse says Arjuna consoled himself by remembering Krishna’s own spoken teachings—His truthful, uplifting instructions.
Here, viraha is the intense pain of separation from Krishna, and the Bhagavatam shows that remembrance of His words and guidance becomes a powerful refuge for the devotee.
Like Arjuna, one can steady the mind by repeatedly recalling and studying Krishna’s instructions, using them as daily guidance to transform sorrow into devotion and clarity.