Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 32
Nondual Vision Beyond Praise and Blame
Dvandva-nivṛtti and Ātma-viveka
यदि स्म पश्यत्यसदिन्द्रियार्थं नानानुमानेन विरुद्धमन्यत् । न मन्यते वस्तुतया मनीषी स्वाप्नं यथोत्थाय तिरोदधानम् ॥ ३२ ॥
yadi sma paśyaty asad-indriyārthaṁ nānānumānena viruddham anyat na manyate vastutayā manīṣī svāpnaṁ yathotthāya tirodadhānam
แม้ผู้รู้แจ้งตนจะเห็นวัตถุหรือกิจกรรมอันไม่บริสุทธิ์บ้างเป็นครั้งคราว เขาก็มิได้ยอมรับว่าเป็นความจริง ด้วยความเข้าใจโดยเหตุผลว่าอารมณ์แห่งอินทรีย์ตั้งอยู่บนทวิภาวะแห่งมายาอันลวง บัณฑิตจึงเห็นว่าสิ่งเหล่านั้นขัดแย้งและแยกจากความจริง ดุจคนตื่นจากหลับมองความฝันที่ค่อยๆ เลือนหาย
A sane person can clearly distinguish between a dream experience and his real life. Similarly a manīṣī, or intelligent person, can clearly perceive polluted material sense objects to be creations of the Lord’s illusory energy and not factual reality. This is the practical test of realized intelligence.
FAQs
This verse says the wise do not treat sense-objects as ultimate reality; like a dream that vanishes on waking, worldly appearances lose their force when one awakens to spiritual truth.
In the Uddhava Gītā, Kṛṣṇa teaches Uddhava discrimination (viveka) and detachment, explaining how contradictory sense-perceptions and mental constructions are symptoms of māyā and should not be taken as final reality.
When the mind is pulled by conflicting opinions, desires, and sensory input, practice stepping back—remembering the temporary nature of impressions—then anchor yourself in sādhana (bhakti, meditation, study) to respond from clarity rather than impulse.