Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 4
Arcana-vidhi: The Method of Deity Worship
Vedic, Tantric, and Mixed
नि:सृतं ते मुखाम्भोजाद् यदाह भगवानज: । पुत्रेभ्यो भृगुमुख्येभ्यो देव्यै च भगवान् भव: ॥ ३ ॥ एतद् वै सर्ववर्णानामाश्रमाणां च सम्मतम् । श्रेयसामुत्तमं मन्ये स्त्रीशूद्राणां च मानद ॥ ४ ॥
niḥsṛtaṁ te mukhāmbhojād yad āha bhagavān ajaḥ putrebhyo bhṛgu-mukhyebhyo devyai ca bhagavān bhavaḥ
ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเอื้อเฟื้อยิ่ง คำสอนว่าด้วยวิธีบูชาองค์อรจา (เทวรูป) ได้บังเกิดขึ้นก่อนจากพระโอษฐ์ดุจดอกบัวของพระองค์ แล้วพระพรหมผู้เป็นอชะได้กล่าวแก่บุตรทั้งหลายมีภฤคุเป็นประธาน และพระศิวะได้สั่งสอนแด่พระนางปารวตี วิธีนี้เป็นที่ยอมรับและเหมาะสมแก่ทุกวรรณะและทุกอาศรม ดังนั้นข้าพเจ้าถือว่าการบูชาพระองค์ในรูปอรจามูรติเป็นปฏิบัติธรรมที่ให้ประโยชน์สูงสุด แม้แก่สตรีและศูทรด้วย
FAQs
In 11.27.4 Uddhava says the Lord’s teaching on worship is accepted by all varṇas and āśramas, and is especially beneficial for women and śūdras—showing bhakti practices are universally accessible.
He is establishing the authority and lineage of the teaching: it comes from Kṛṣṇa, was spoken by Brahmā to sages like Bhṛgu, and also taught by Śiva to the Goddess—confirming it as a widely honored, traditional path.
Adopt a steady, simple bhakti routine—such as offering food, chanting, and respectful worship—knowing the Bhagavatam presents devotional practice as a highest good for all people, regardless of background.