Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 3
Arcana-vidhi: The Method of Deity Worship
Vedic, Tantric, and Mixed
नि:सृतं ते मुखाम्भोजाद् यदाह भगवानज: । पुत्रेभ्यो भृगुमुख्येभ्यो देव्यै च भगवान् भव: ॥ ३ ॥ एतद् वै सर्ववर्णानामाश्रमाणां च सम्मतम् । श्रेयसामुत्तमं मन्ये स्त्रीशूद्राणां च मानद ॥ ४ ॥
niḥsṛtaṁ te mukhāmbhojād yad āha bhagavān ajaḥ putrebhyo bhṛgu-mukhyebhyo devyai ca bhagavān bhavaḥ
ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเอื้อเฟื้อยิ่ง คำสอนว่าด้วยวิธีบูชาองค์อรจา (เทวรูป) ได้บังเกิดขึ้นก่อนจากพระโอษฐ์ดุจดอกบัวของพระองค์ แล้วพระพรหมผู้เป็นอชะได้กล่าวแก่บุตรทั้งหลายมีภฤคุเป็นประธาน และพระศิวะได้สั่งสอนแด่พระนางปารวตี วิธีนี้เป็นที่ยอมรับและเหมาะสมแก่ทุกวรรณะและทุกอาศรม ดังนั้นข้าพเจ้าถือว่าการบูชาพระองค์ในรูปอรจามูรติเป็นปฏิบัติธรรมที่ให้ประโยชน์สูงสุด แม้แก่สตรีและศูทรด้วย
FAQs
In 11.27.3, Kṛṣṇa affirms that the principles of arcana are not invented but descend through authoritative speakers like Brahmā and Śiva, establishing a recognized paramparā for deity worship.
Kṛṣṇa cites revered transmitters of Vedic wisdom to show that the arcana process is universally accepted among great progenitors and sages, and thus trustworthy for spiritual practice.
Seek guidance from authentic lineages and verified sources rather than self-made spirituality—practice devotion with methods grounded in proven tradition.