Shloka 14
The Killing of Ariṣṭāsura and Kaṁsa’s Plot to Summon Kṛṣṇa
असृग् वमन् मूत्रशकृत् समुत्सृजन् क्षिपंश्च पादाननवस्थितेक्षण: । जगाम कृच्छ्रं निऋर्तेरथ क्षयं पुष्पै: किरन्तो हरिमीडिरे सुरा: ॥ १४ ॥
asṛg vaman mūtra-śakṛt samutsṛjan kṣipaṁś ca pādān anavasthitekṣaṇaḥ jagāma kṛcchraṁ nirṛter atha kṣayaṁ puṣpaiḥ kiranto harim īḍire surāḥ
อริษฏาสูระอาเจียนเป็นเลือด ขับถ่ายปัสสาวะและอุจจาระอย่างมาก เตะขาไปมาและกลอกตาไร้สติ แล้วจากไปอย่างทรมานสู่แดนแห่งความตาย เหล่าเทวดาถวายความสรรเสริญแด่พระหริด้วยการโปรยดอกไม้
FAQs
This verse describes the asura’s horrific collapse and death, followed by the demigods praising Hari—showing that Kṛṣṇa’s protection of dharma includes the removal of violent, disruptive evil.
In the Bhagavatam narrative, the devas rejoice because the burden of adharma is reduced; their flower-showering is a traditional sign of divine approval and celebration of the Lord’s victory.
The verse reminds a devotee to trust that destructive, harmful tendencies—whether external threats or inner vices—are ultimately overcome by aligning with Hari through devotion and righteous conduct.