Shloka 10
The Gopīs Glorify the Song of Kṛṣṇa’s Flute
Veṇu-gīta
वृन्दावनं सखि भुवो वितनोति कीर्तिं यद् देवकीसुतपदाम्बुजलब्धलक्ष्मि । गोविन्दवेणुमनु मत्तमयूरनृत्यं प्रेक्ष्याद्रिसान्ववरतान्यसमस्तसत्त्वम् ॥ १० ॥
vṛndāvanaṁ sakhi bhuvo vitanoti kīṛtiṁ yad devakī-suta-padāmbuja-labdha-lakṣmi govinda-veṇum anu matta-mayūra-nṛtyaṁ prekṣyādri-sānv-avaratānya-samasta-sattvam
โอ้สหายเอ๋ย วฤนทาวันแผ่เกียรติแห่งแผ่นดิน เพราะได้ครอบครองสมบัติคือดอกบัวแห่งพระบาทของพระกฤษณะ โอรสแห่งเทวคี เมื่อได้ยินเสียงขลุ่ยของโควินทะ เหล่านกยูงก็เต้นรำอย่างเคลิบเคลิ้ม และสรรพสัตว์อื่นที่มองจากยอดเขาก็ถึงกับตะลึงงัน
Śrīla Śrīdhara Svāmī explains that because activities such as those described in this verse do not occur in any other world, the earth is unique. In fact, the earth’s glories are being spread by wonderful Vṛndāvana because it is the place of Kṛṣṇa’s pastimes.
FAQs
This verse says Vrindavana spreads the fame of the whole earth because it is blessed by Krishna’s lotus feet, making it uniquely fortunate and spiritually powerful.
Hearing Krishna’s flute, the gopīs perceive that all of nature responds in devotion and astonishment; their description reveals how Krishna’s presence awakens bhakti in every living being.
Train the mind to “follow the flute” by regularly hearing and chanting Krishna’s names and pastimes—then everyday surroundings become reminders that draw attention back to devotion.