Adhyaya 133: Expiations for ritual-time impurity and the offense of defecation/urination in a sacred context

Verse 1

अथ पूजासामयिकगुदरवपुरीषोत्सर्जनयोः प्रायश्चित्तम् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ स्पृशमानेन मां भूमे वातकर्म प्रमुच्यते ॥ एवं च पुरुषो युक्तो वायुपीडितमानसः ॥

ఇప్పుడు నియతకాల పూజ, ఉదరవికారము, మరియు మలవిసర్జనకు సంబంధించిన దోషాల ప్రాయశ్చిత్తము. శ్రీవరాహుడు పలికెను— ఓ భూమీ! నన్ను స్పర్శించుటవలన వాతసంబంధ శరీరక్రియ నుండి విముక్తి కలుగుతుంది; వాయుపీడితమనస్సు గల పురుషుడు ఈ విధంగా సమ్యక్ నియమితుడవుతాడు.

Verse 2

मक्षिका पञ्च वर्षाणि त्रीणि वर्षाणि मूषकः ॥ श्वा चैव त्रीणि वर्षाणि कूर्मो वै जायते नव ॥

(అతడు) ఐదు సంవత్సరాలు ఈగగా, మూడు సంవత్సరాలు ఎలుకగా, మూడు సంవత్సరాలు కుక్కగా; మరియు నిజంగా తొమ్మిది సంవత్సరాలు తాబేలుగా జన్మిస్తాడు.

Verse 3

एष वै तापनं देवि मोहनं मम सांप्रतम् ॥ यो वै शास्त्रं विजानाति मम कर्मपरायणः ॥

ఓ దేవీ! ఇదే నా ప్రస్తుత ఉపదేశము— ఇది తాపనను కలిగించును, మోహమును కూడా కలిగించును; ఎవడు శాస్త్రమును యథార్థంగా తెలుసుకొని నా కర్మనియమంలో పరాయణుడై ఉంటాడో (అతడే).

Verse 4

श्रुत्वा वाक्यं हृषीकेशं प्रत्युवाच वसुंधरा ॥ धरण्युवाच ॥ अतुलं लभते पापं तव कर्मपरायणः ॥

హృషీకేశుని వాక్యము విని వసుంధర ప్రత్యుత్తరమిచ్చెను. ధరణి పలికెను—నీ కర్మవిధానమునకు పరాయణుడైనవాడు అపార పాపమును పొందును।

Verse 5

तस्य देव सुखार्थाय विशुद्धिं वक्तुमर्हसि ॥ श्रीवराह उवाच ॥ शृणु कार्त्स्न्येन मे देवि कथ्यमानं मया अनघे ॥

ఆ వ్యక్తి సుఖార్థమై, ఓ దేవా, శుద్ధి ఉపాయమును చెప్పవలసినది. శ్రీవరాహుడు పలికెను—ఓ దేవీ, ఓ అనఘే, నేను చెప్పబోయేదాన్ని సంపూర్ణంగా వినుము।

Verse 6

अपराधमिमं कृत्वा सन्तरेद्येन कर्मणा ॥ पावकेन दिनं त्रीणि नक्तानि च पुनस्त्रयः ॥

ఈ అపరాధము చేసిన తరువాత ఏ కర్మచేత దానిని దాటగలడు?—అగ్నిచేత: మూడు దినములు, మరల మూడు రాత్రులు।

Verse 7

कर्म चैवं ततः कृत्वा स च मे नापराध्यति ॥ सर्वसङ्गं परित्यज्य मम लोकं स गच्छति ॥

ఈ విధంగా ఆ కర్మను చేసిన తరువాత అతడు నా నియమానికి మరల అపరాధము చేయడు; సమస్త సంగమును విడిచి నా లోకమునకు వెళ్తాడు।

Verse 8

एतत्ते कथितं भद्रे महाकर्मापराधिनः ॥ दोषं चैव गुणं चैव यत्त्वया परिपृच्छितम् ॥

ఓ భద్రే, మహాకర్మములో అపరాధము చేసినవారిగూర్చి—దోషమును గుణమును రెండింటినీ—నీవు అడిగిన ప్రకారమే నీకు చెప్పితిని।

Verse 9

शृणु तत्त्वेन मे भूमे कथ्यमानं मया अनघे ॥ पुरीषं मुच्यते यस्तु मम कर्म समाचरन् ॥

హే భూమీ, హే అనఘే! నేను సత్యతత్త్వంతో చెప్పుచున్నదాన్ని వినుము. నా విధిత కర్మను ఆచరించువాడు మలరూప అశుద్ధి నుండికూడా విముక్తుడగును.

Verse 10

प्रायश्चित्तं वदाम्यत्र येन मुच्येत किल्बिषात् ॥ मम कर्मपरिभ्रष्टो विह्वलेनान्तरात्मना ॥

ఇక్కడ నేను ప్రాయశ్చిత్తాన్ని చెప్పుచున్నాను; దానివలన పాపం నుండి విముక్తి కలుగును. నా కర్మనియమం నుండి తప్పిపోయి, అంతరాత్మ వ్యాకులమైనవాడు దీనిచేత శుద్ధి పొందును.

Verse 11

एकां जलमयीं शय्यामेकामाकाशशायिनीम् ॥ एवं कृत्वा विधानं तु सोऽपराधात्प्रमुच्यते ॥

ఒకసారి జలమయ శయ్య (జలంలో శయనం) మరియు ఒకసారి ఆకాశశాయి (బహిరాకాశంలో శయనం) ఆచరించవలెను. ఈ విధానాన్ని ఇలా చేసినచో అతడు అపరాధం నుండి పూర్తిగా విముక్తుడగును.

Verse 12

एतत्ते कथितं भद्रे पुरीषं यः समुत्सृजेत् ॥ मद्भक्तेषु विशालाक्षि अपराधविनिश्चयः ॥

హే భద్రే, హే విశాలాక్షీ! నీకు ఇది చెప్పబడింది—నా భక్తులపై మలము/అశుద్ధిని విసిరేవాని అపరాధ నిర్ణయం ఇదే.

Verse 13

दिव्यवर्षसहस्रं तु रौरवे नरके वसेत् ॥ पुरीषं भक्षयेत्तत्र मम कर्मपरायणः ॥

అతడు రౌరవ నరకంలో వెయ్యి దివ్య సంవత్సరాలు నివసించును. అక్కడ అతడు మలాన్ని భక్షించును—అతడు నా కర్మాలలో పరాయణుడైనప్పటికీ.