Adhyaya 121: Avoidance of Rebirth in the Womb: Ethical Conduct and the Prevention of Degraded Rebirth

Verse 1

अथ जन्माभावः ॥ श्रीवराह उवाच ॥ येन गर्भं न गच्छेत तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥ कथयिष्यामि ते ह्येवं सर्वधर्मविनिश्चयम् ॥

ఇప్పుడు జన్మాభావం (జన్మనివృత్తి) విషయము. శ్రీవరాహుడు పలికెను—ఓ వసుంధరా, మళ్లీ గర్భంలో ప్రవేశించనివిధానాన్ని విను; నేను నీకు ఈ విధంగా సమస్త ధర్మాల నిర్ణయాన్ని చెప్పుదును।

Verse 2

कृत्वापि विपुलं कर्म आत्मानं न प्रशंसति ॥ करोति बहुकर्माणि शुद्धेनैवान्तरात्मना ॥

విపులమైన కర్మలు చేసినప్పటికీ అతడు తనను తాను పొగడడు; శుద్ధమైన అంతరాత్మతో అనేక కర్మలను ఆచరిస్తాడు।

Verse 3

कृत्वा तु मम कर्माणि समर्थोऽनुग्रहे रतः ॥ कार्याकार्ये विजानाति सर्वधर्मेषु निष्ठितः ॥

కానీ నా ఉపదేశించిన కర్మలను ఆచరించి అతడు సమర్థుడై అనుగ్రహకార్యాలలో రతుడవుతాడు; సమస్త ధర్మాలలో నిష్ఠతో ఉండి కార్యమూ అకార్యమూ తెలుసుకొంటాడు।

Verse 4

शीतोष्णवातवर्षादिक्षुत्पिपासासहश्च यः ॥ यो दरिद्रो निरालस्यः सत्यवागनसूयकः ॥

శీత-ఉష్ణాలు, గాలి-వర్షం అలాగే ఆకలి-దాహాన్ని సహించే వాడు; దరిద్రుడైనా ఆలస్యం లేని వాడు, సత్యవాక్కు గలవాడు, అసూయలేని వాడు—

Verse 5

स्वदारनिरतो नित्यं परदारविवर्जकः ॥ सत्यवादी विशुद्धात्मा नित्यं च भगवत्प्रियः ॥

ఎల్లప్పుడూ స్వపత్నీ/స్వపతిలో నిమగ్నుడై, పరస్త్రీ/పరపురుషుని వర్జించే వాడు; సత్యవాది, శుద్ధాత్ముడు, నిత్యం భగవంతునికి ప్రియుడు—

Verse 6

संविभाज्य विशेषज्ञो नित्यं ब्राह्मणवत्सलः ॥ प्रियभाषी द्विजानां च मम कर्मपरायणः ॥

పంచి ఇచ్చే వాడు, ధర్మోచితతను గ్రహించడంలో నిపుణుడు, నిత్యం బ్రాహ్మణుల పట్ల వాత్సల్యమున్నవాడు; ద్విజులతో మధురంగా మాట్లాడే వాడు, నా ఉపదేశించిన కర్మలో పరాయణుడు—

Verse 7

कुयोनिं तु न गच्छेत मम लोकं स गच्छति ॥ अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥

అటువంటి వాడు కుయోనికి (దుర్జన్మానికి) వెళ్లడు; నా లోకాన్ని పొందుతాడు. ఇంకా నీకు చెప్పుదును—ఓ వసుంధరా, వినుము.

Verse 8

यो वियोनिं न गच्छेत मम कर्मपरायणः ॥ जीवहिंसानिवृत्तस्तु सर्वभूतहितः शुचिः

నా ఉపదేశించిన కర్మమార్గంలో పరాయణుడై అశుభ యోనికి పడిపోని వాడు; జీవహింసను విడిచిన వాడు, సమస్త భూతాలకు హితకారి, శుచిగా ఉన్న వాడు.

Verse 9

सर्वत्र समतायुक्तः समलोष्टाश्मकाञ्चनः ॥ बाल्ये स्थितोऽपि वयसि क्षान्तो दान्तः शुभे रतः

యెవడు అన్ని పరిస్థితుల్లో సమత్వంతో ఉండి, మట్టిగడ్డ, రాయి, బంగారాన్ని సమానంగా చూస్తాడో; వయసు వచ్చినా బాలసహజ సరళతతో ఉండి; క్షమాశీలి, దమనశీలి, శుభంలో రతుడై ఉంటాడో।

Verse 10

व्यलीकाद्विनिवृत्तो यस्तथ्येतिकृतनिश्चयः ॥ नित्यं च वृत्तिमान्कश्चित्परोक्षेऽपि न चाक्षिपेत्

యెవడు మోసం-కపటాలను విడిచి సత్యంలో దృఢనిశ్చయం చేసుకుంటాడో; మరియు ఎల్లప్పుడూ సదాచారంతో ఉండి, ఎవరు లేనప్పటికీ వారిని దూషించడో।

Verse 11

ऋतुकालेऽपि गच्छेद्यः अपत्यार्थे स्वकां स्त्रियम् ॥ ईदृशास्तु नरा भद्रे मम कर्मपरायणाः

యెవడు తన భార్యను కూడా కేవలం ఋతుకాలంలో, సంతానార్థంగా మాత్రమే సమీపిస్తాడో—ఓ భద్రే, అలాంటి పురుషులు నా విధించిన కర్మాచరణలో పరాయణులు।

Verse 12

ते वियोनिं न गच्छन्ति मम गच्छन्ति सुन्दरी ॥ पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे

వారు అశుభ యోనిలో పడరు; ఓ సుందరీ, వారు నా పదాన్ని పొందుతారు. మరల ఇంకొక విషయాన్ని చెప్పుదును—ఓ వసుంధరా, దాన్ని విను।

Verse 13

पुरुषाणां प्रसन्नानां यश्च धर्मः सनातनः ॥ मनुनाप्यन्यथा दृष्टो ह्यन्यथाङ्गिरसेन च

ప్రసన్నచిత్తులైన, సద్భావమున్న పురుషుల సనాతన ధర్మాన్ని మనువు ఒక విధంగా దర్శించాడు; అంగిరసుడు మరొక విధంగా దర్శించాడు।

Verse 14

शुक्रेण चान्यथा दृष्टो गौतमेनापि चान्यथा ॥ सोमेन चान्यथा दृष्टो रुद्रेणाप्यन्यथा पुनः

శుక్రుడు దీనిని ఒక విధంగా చూచెను, గౌతముడును మరొక విధంగా; సోముడును భిన్నంగా చూచెను, రుద్రుడును మరల వేరుగా చూచెను।

Verse 15

अग्निना वायुनाचैव दृष्टो धर्मोऽन्यथा धरे ॥ यमेन चान्यथा दृष्ट इन्द्रेण वरुणेन च

హే ధరా! అగ్ని మరియు వాయువు ధర్మాన్ని భిన్నంగా చూచిరి; యముడు మరొక విధంగా చూచెను, ఇంద్రుడు మరియు వరుణుడును కూడా వేరుగా చూచిరి।

Verse 16

कुबेरॆणान्यथा दृष्टः शाण्डिल्येनापि चान्यथा ॥ पुलस्त्येनान्यथा दृष्ट आदित्येनापि चान्यथा

కుబేరుడు దీనిని వేరుగా చూచెను, శాండిల్యుడును కూడా వేరుగా; పులస్త్యుడు భిన్నంగా చూచెను, ఆదిత్యుడును కూడా ఇతర విధంగా చూచెను।

Verse 17

पितृभिश्चान्यथा दृष्टो ह्यन्यथापि स्वयम्भुवा ॥ आत्मनात्मनि धर्मेण ये नरा निश्चितव्रताः

పితృదేవతలు దీనిని వేరుగా చూచిరి, స్వయంభూవు కూడా భిన్నంగా చూచెను. నిశ్చిత వ్రతములు గల నరులు, ఆత్మచేత ఆత్మలోని ధర్మంలో అంతరంగంగా స్థిరపడుదురు।

Verse 18

न निन्देद्धर्मकार्याणि आत्मधर्मपथे स्थितः ॥ एभिर्गुणैः समायुक्तो मम कर्माणि कारयेत् ॥

స్వధర్మ మార్గమున నిలిచినవాడు ధర్మకార్యములను నిందించకూడదు. ఈ గుణములతో సమన్వితుడై, నా చేత విధింపబడిన కర్మలను ఆచరించవలెను।

Verse 19

वियोनिं स न गच्छेत मम लोकाय गच्छति ॥ पुनरन्यत्तु वक्ष्यामि तच्छृणुष्वेह माधवि ॥

అతడు నీచ యోనికి పోడు; నా లోకానికే చేరుతాడు. మరల ఇంకొకటి చెప్పుదును—ఇక్కడ వినుము, ఓ మాధవీ.

Verse 20

तरन्ति पुरुषा येन गर्भसंसारसागरम् ॥ जितेन्द्रिया जितक्रोधा लोभमोहविवर्जिताः ॥

దీనివలన మనుష్యులు గర్భసంబంధ సంసారసాగరాన్ని దాటుతారు. వారు ఇంద్రియజయులు, క్రోధజయులు, లోభమోహరహితులు.

Verse 21

आत्मोपकारका नित्यं देवातिथिगुरुप्रियाः ॥ हिंसादीनि न कुर्वन्ति मधुमांसविवर्जकाः ॥

వారు నిత్యం ఆత్మహితకరమైన ఆచరణలో నిమగ్నులై దేవతలకు, అతిథులకు, గురువులకు ప్రియులై ఉంటారు. వారు హింసాదులను చేయరు; తేనె మరియు మాంసాన్ని వర్జిస్తారు.

Verse 22

मनसा ब्राह्मणीं चैव यो गच्छेन्न कदाचन ॥ विप्राय कपिलां दद्याद्वृद्धवं सान्त्वेन पालयेत् ॥

మనసులోనైనా బ్రాహ్మణీ స్త్రీని ఎప్పుడూ ఆశ్రయించని వాడు—విద్వాన్ బ్రాహ్మణునికి కపిల గోవును దానం చేయాలి; వృద్ధులను సాంత్వనతో పోషించాలి.

Verse 23

सर्वेषां चैव पुत्राणां न विशेषं करोति यः ॥ संक्रुद्धं ब्राह्मणं दृष्ट्वा यस्तु तत्र प्रसादयेत् ॥

తన అన్ని కుమారుల మధ్య భేదం చేయని వాడు—మరియు కోపించిన బ్రాహ్మణుణ్ని చూసి అక్కడే అతనిని ప్రసన్నం చేయగల వాడు—

Verse 24

यः स्पृशेत्कपिलां भक्त्या कुमारिं न च दूषयेत् ॥ अग्निं न च क्रमेत्पद्भ्यां न च पुत्रेण भाषयेत् ॥

భక్తితో కపిలా గోవును స్పర్శించి, కుమారిని దూషించని వాడు; అగ్నిపై పాదాలతో అడుగుపెట్టక, కుమారుని మధ్యవర్తిగా చేసుకొని మాట్లాడకూడదు।

Verse 25

जलेन मेहेद्यस्तु गुरुभक्तो न जल्पकः ॥ एवं धर्मेण संयुक्तो यो नु मां प्रतिपद्यते ॥

కానీ జలంలో మూత్రవిసర్జన చేసినవాడైనా, గురుభక్తుడై అతి మాటలాడని వాడు; ఇలాంటి ధర్మంతో యుక్తుడై నన్ను ఆశ్రయించేవాడు—

Verse 26

स च गर्भं न गच्छेत मम लोकं स गच्छति ॥

అతడు మళ్లీ గర్భంలో ప్రవేశించడు; నా లోకాన్ని పొందుతాడు।

Verse 27

शङ्खेन चान्यथा दृष्टो लिखितेनापि चान्यथा ॥ कश्यपेनान्यथा दृष्टो धर्मेणाप्यन्यथा धरे ॥

హే ధరణీధరా! శంఖుడు ఒక విధంగా చూశాడు, లిఖిత రూపంలో కూడా మరో విధంగా; కశ్యపుడు మరో విధంగా చూశాడు, ధర్మమూ మరొక విధంగా చూపుతుంది।

Verse 28

नित्यं नैव विजानाति परेणापकृतं क्वचित् ॥ कर्त्तव्यं संस्मरेत्सर्वं मम सत्यं च जल्पति

ఎప్పుడూ ఇతరుడు చేసిన అపకారాన్ని లెక్కచేయకూడదు; చేయవలసిన కర్తవ్యమంతా స్మరించాలి, మరియు ‘నా ప్రతిజ్ఞ’గా సత్యమే పలకాలి।

Verse 29

स्वकं पालयते धर्मं स्वमतेनैव भाषितम् ॥ परवादं न कुर्वीत सर्वधर्मेषु निश्चितम्

తన బుద్ధి ప్రకారం చెప్పబడిన తన ధర్మాన్ని ఆచరించాలి; ఇతరులపై నిందావచనాలు చేయకూడదు—ఇది సమస్త ధర్మశాస్త్రాలలో స్థిరమైన నియమం.