Vamana Purana — Sukeshi's Inquiry into Dharma, Shloka 41
Sukeshi’s Inquiry into Dharma: The Seven Dvipas and the Twenty-One Hells
तेनार्दिता देववरेण दैत्याः संप्राद्रवन् दिक्षु विमुक्तशस्त्राः ततो ऽन्धकः सत्वरितो ऽभ्युपेयाद् रणाय योद्धुं जलनायकेन
tenārditā devavareṇa daityāḥ saṃprādravan dikṣu vimuktaśastrāḥ tato 'ndhakaḥ satvarito 'bhyupeyād raṇāya yoddhuṃ jalanāyakena
ఆ దేవశ్రేష్ఠుని దెబ్బలకు దైత్యులు ఆయుధాలు వదిలి అన్ని దిక్కులా పారిపోయారు. అప్పుడు అంధకుడు త్వరగా ముందుకు వచ్చి, యుద్ధానికి జలనాయకుడైన జలేశ్వరునితో పోరాడటానికి సమీపించాడు।
{ "primaryRasa": "raudra", "secondaryRasa": "bhayanaka", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
When collective force collapses (the daityas flee), individual agency still remains: Andhaka chooses confrontation. Ethically, the verse contrasts panic-driven dispersion with resolute engagement—showing how leadership and intent shape outcomes even amid defeat.
Again, it belongs to carita/Vamśānucarita-style narrative: episodes of conflict among divine and asuric lineages. It functions as a battlefield transition (rout → new challenger enters).
The daityas ‘dropping weapons’ symbolizes loss of inner resolve and dhṛti (steadfastness). Andhaka’s advance represents the resurgence of tamasic/violent determination that reappears even after an initial suppression—adharma’s tendency to return in new forms unless fully transformed.