Shloka 39
Sukesha's Boon & Twelve Dharmas — Sukesha’s Boon, the Twelve Dharmas of Beings, and the Cosmography of the Seven Dvipas with the Twenty-One Hells
समुद्राद् द्विगुणः शाकः शाकाद् दुग्धाब्धिरुत्तमः द्विगुणः संस्थितो यत्र शेषपर्यङ्कगो हरिः एते च द्विगुणाः सर्वे परस्परमपि स्थिताः
samudrād dviguṇaḥ śākaḥ śākād dugdhābdhiruttamaḥ dviguṇaḥ saṃsthito yatra śeṣaparyaṅkago hariḥ ete ca dviguṇāḥ sarve parasparamapi sthitāḥ
ఆ సముద్రానికి రెండింతలుగా శాకద్వీపం ఉంది; శాకం తరువాత ఉత్తమమైన క్షీర సముద్రం ఉంది. అక్కడ శేషపర్యంకంపై విశ్రాంతి పొందే హరి స్థితుడై ఉన్నాడు; ఇవన్నీ పరస్పరం ఒక్కొక్కటి మరొకటి కంటే రెండింతలుగా అమర్చబడ్డాయి.
{ "primaryRasa": "adbhuta", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Cosmic geography culminates in a theological center: the ordered universe ultimately rests upon the sustaining presence of Hari, indicating that structure (cosmos) and sustenance (Viṣṇu) are inseparable.
Primarily Sarga (description of the world-system). The mention of Hari on Śeṣa also touches the Purāṇic theological frame that undergirds cosmography, but it remains within creation-topography rather than dynastic narration.
Hari reclining on Śeṣa in the milk-ocean symbolizes preservation and stability: the infinite serpent as support (ādhāra) and Viṣṇu as the preserver (sthiti), anchoring the expanding concentric realms in a transcendent ground.