Paingala Upanishad 17 — Verse 17

Sanskrit (Devanagari)

ततः पवित्रं परमेश्वराख्यमद्वैतरूपं विमलाम्बराभम्। यथोदके तोयमनुप्रविष्टं तथात्मरूपो निरुपाधिसंस्थितः ॥१७॥

Padapatha (Word Split)

ततः । पवित्रम् । परम-ईश्वर-आख्यम् । अद्वैत-रूपम् । विमल-अम्बर-आभम् । यथा । उदके । तोयम् । अनुप्रविष्टम् । तथा । आत्म-रूपः । निरुपाधि-संस्थितः ॥१७॥

IAST Transliteration

tataḥ pavitraṃ parameśvarākhyam advaitarūpaṃ vimalāmbarābham | yathodake toyam anupraviṣṭaṃ tathātmarūpo nirupādhisaṃsthitaḥ ||17||

Translation

ఆపై పరమ పవిత్రమైన, ‘పరమేశ్వర’ అని పిలువబడే, అద్వైతస్వరూపమైన—నిర్మల ఆకాశంలా—ఆ తత్త్వం అనుభవమవుతుంది. నీటిలో నీరు కలిసినట్లు, ఆత్మస్వరూపం ఉపాధిరహితంగా స్థితి చెందుతుంది।

Academic Translation

Thereafter (one realizes) the Pure, called the Supreme Lord—of the nature of non-duality, resembling the stainless sky. As water has entered into water, so the form of the Self abides free of limiting adjuncts.

Verse Context

• Brahman/Ātman non-duality; nirupādhi (freedom from adjuncts); identity/mergence imagery
• Mahavakya: Directly aligns with “तत् त्वम् असि (tat tvam asi)” and “अहं ब्रह्मास्मि (ahaṃ brahmāsmi)” by asserting non-dual Brahman as one’s own Self when upādhis are negated; also resonates with “अयम् आत्मा ब्रह्म (ayam ātmā brahma)” through explicit ātma-rūpa.
• Atharva
• Chandas: Prose with metrical cadence (not strict Vedic chandas)