Verse 4
Bahvricha
सैव पुरत्रयं शरीरत्रयं व्याप्य बहिरन्तरम् अवभासयन्ती देशकालवस्त्वन्तरसङ्गात् महात्रिपुरसुन्दरी वै प्रत्यक्चितिः ॥४॥
सा । एव । पुर-त्रयम् । शरीर-त्रयम् । व्याप्य । बहिः-अन्तरम् । अवभासयन्ती । देश-काल-वस्तु-अन्तर-सङ्गात् । महा-त्रिपुर-सुन्दरी । वै । प्रत्यक्-चितिः ॥४॥
saiva puratrayaṃ śarīratrayaṃ vyāpya bahirantaram avabhāsayantī deśakālavastvantarasaṅgāt mahātripurasundarī vai pratyakcitiḥ ||4||
ఆమెనే త్రిపురాలను, త్రిశరీరాలను వ్యాపించి, బాహ్యమూ అంతర్మూ ప్రకాశింపజేస్తుంది. దేశ-కాల-వస్తు భేదాల సంగమం ద్వారా ఆమెనే మహాత్రిపురసుందరీ—ప్రత్యక్చితి, అంతర్ముఖ చైతన్యం॥४॥
She herself, pervading the three cities and the three bodies, illumining the outer and the inner—by the conjunction of distinctions of place, time, and object—(is) indeed Mahātripurasundarī, the inward consciousness.