Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 128
वस्त्रापथे महा क्षेत्रे मुक्तिस्ते विहिता ध्रुवा । इत्युक्त्वा स ऋषिर्देव गतो भीमेश्वरं प्रति । दुर्वचःश्रवणाद्व्याधः क्रमात्पंचत्वमाययौ
vastrāpathe mahā kṣetre muktiste vihitā dhruvā | ityuktvā sa ṛṣirdeva gato bhīmeśvaraṃ prati | durvacaḥśravaṇādvyādhaḥ kramātpaṃcatvamāyayau
వస్త్రాపథ మహాక్షేత్రంలో నీ ముక్తి ధృవంగా విధించబడింది. ఇలా చెప్పి దేవర్షి భీమేశ్వరుని వైపు వెళ్లిపోయాడు; దుర్వచనాల శ్రవణఫలంగా వ్యాధుడు క్రమంగా మరణాన్ని పొందాడు.
Sūta (deduced: Prabhāsa-khaṇḍa narrative style, Sūta to the sages)
Tirtha: Vastrāpatha-kṣetra; Bhīmeśvara
Type: kshetra
Listener: null
Scene: A sage, having declared certain liberation in Vastrāpatha, walks away toward a Śiva shrine (Bhīmeśvara). In contrast, the hunter—shadowed by the stain of harsh words—declines and meets death.
FAQs
A kṣetra’s grace can assure liberation, but one must guard conduct—especially speech and what one chooses to hear—since adharma leads to downfall.
Vastrāpatha Mahākṣetra within the Prabhāsa region, with a linked pilgrimage movement toward Bhīmeśvara.
No explicit ritual is stated here; the verse emphasizes the assured mokṣa of the kṣetra and the ethical caution regarding harsh/evil speech.