दिव्यं लिंगं महादेवि सर्वपातकनाशनम् । तत्पूर्वे तु युगे ख्यातं मनोः स्वायंभुवांतरे
divyaṃ liṃgaṃ mahādevi sarvapātakanāśanam | tatpūrve tu yuge khyātaṃ manoḥ svāyaṃbhuvāṃtare
ఓ మహాదేవి, అది దివ్య లింగం—సర్వ పాతకాలను నశింపజేసేది. అది పూర్వయుగంలో, స్వాయంభువ మనువు మన్వంతరంలో, ప్రసిద్ధిగా ఉండెను।
Īśvara (Śiva)
Tirtha: Caṇḍeśvara-liṅga (divya-liṅga)
Type: temple
Listener: Devī (Mahādevī)
Scene: A radiant liṅga at Caṇḍeśvara shrine emitting a divine glow; behind it, a faint cosmic timeline motif (Manu/kalpa symbolism) suggesting primordial renown; devotees approach with offerings seeking purification.
A tīrtha-liṅga’s power is timeless—its sanctity is traced across cosmic cycles, emphasizing enduring dharma and purification.
The divine liṅga being introduced in this passage (context: Caṇḍeśvara/Candreśvara complex within Prabhāsakṣetra).
None explicitly; the verse states the liṅga’s purificatory potency and its ancient renown.