Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 3
आद्यं महाप्रभावं हि नापुण्यो वेद मानवः । तस्यैव कल्पनामानि सांप्रतं प्रब्रवीमि ते
ādyaṃ mahāprabhāvaṃ hi nāpuṇyo veda mānavaḥ | tasyaiva kalpanāmāni sāṃprataṃ prabravīmi te
నిజముగా, పుణ్యహీనుడైన మనుష్యుడు దాని ఆద్య మహాప్రభావాన్ని గ్రహించలేడు; అందుకే ఇప్పుడు నేను నీకు దాని వివిధ కల్పనామాలను చెప్పుచున్నాను।
Śiva (deduced)
Tirtha: Vṛṣabheśvara (kalpa-nāma tradition introduced)
Type: kshetra
Listener: Mahādevī (Pārvatī)
Scene: Śiva speaks solemnly to Pārvatī, indicating that the shrine’s primordial power is not understood by the unmeritorious; a cosmic backdrop hints at kalpas—cycles of creation—while the liṅga remains steady and luminous.
FAQs
Spiritual merit (puṇya) refines understanding; tīrtha-glory is grasped through devotion and accumulated righteousness.
Prabhāsakṣetra, particularly a liṅga whose greatness is said to be primordial and kalpa-transcending.
No direct rite is stated; the verse introduces a teaching on the liṅga’s kalpa-wise names.