Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 4
समुद्रे च महापुण्ये यस्मिन्काले सरस्वती । आगता सा महाभागा हृष्टा तुष्टा सरिद्वरा । तस्य तोयस्य शब्देन सागरस्य महात्मनः
samudre ca mahāpuṇye yasminkāle sarasvatī | āgatā sā mahābhāgā hṛṣṭā tuṣṭā saridvarā | tasya toyasya śabdena sāgarasya mahātmanaḥ
అత్యంత పుణ్యమైన సముద్రతీరంలో, సరస్వతి వచ్చిన సమయంలో—ఆ మహాభాగ్యవతి, శ్రేష్ఠ నది, హర్షించి తృప్తి చెందగా—ఆ మహాత్మ సागर జలధ్వనితో (ఒక పవిత్ర పరిణామం కలిగింది).
Śiva (Īśvara)
Tirtha: Prabhāsa Samudra-tīrtha / Sarasvatī-samudra-saṅgama (confluence motif)
Type: sangam
Scene: Sarasvatī as a radiant river-goddess approaches the holy ocean at Prabhāsa; waves resound, and the confluence churns with luminous foam, suggesting sacred ‘śabda’ arising from waters.
FAQs
Nature itself—river and ocean—becomes a liturgy of sacred sound and joy when connected to a holy kṣetra.
The holy ocean region of Prabhāsa-kṣetra associated with Sarasvatī’s arrival (a confluence-like sacred setting).
None explicitly in this verse; it sets the narrative background for the site-name and its sanctity.