Adhyaya 64
ఈ అధ్యాయంలో ఈశ్వరుడు ప్రభాసక్షేత్రపు తూర్పు దిశలో, ఐదు ధనుస్సుల దూరంలో ఉన్న ఒక విశిష్ట తీర్థాన్ని వర్ణిస్తాడు. ఆ స్థలం ‘లక్ష్మీశ్వర’మని ప్రసిద్ధి, దారిద్ర్యమూ అపశకునమూ నశింపజేసేదిగా చెప్పబడింది. దైత్యవధానంతరం దేవి లక్ష్మిని అక్కడికి తీసుకువచ్చారని, దేవి స్వయంగా ప్రతిష్ఠాకర్మం చేసి ‘లక్ష్మీశ్వర’ అనే నామాన్ని స్థాపించిందని ఇతివృత్తం వివరిస్తుంది. తదుపరి శ్రీపంచమి రోజున విధివిధానాలతో భక్తితో లక్ష్మీశ్వరుని పూజించవలెనని ఉపాసనావిధి చెప్పబడింది. ఫలశ్రుతిలో—ఉపాసకుడు లక్ష్మీ అనుగ్రహం నుండి విడిపోడు; మన్వంతరమంతకాలం వరకు దీర్ఘకాల సౌభాగ్యసంపదలు పొందుతాడని పేర్కొంటుంది. ఇది స్కందమహాపురాణం, ప్రభాసఖండం, ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో 64వ అధ్యాయం.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्यैव पूर्वदिग्भागे धनुषां पंचके स्थितम् । लक्ष्मीश्वरेति विख्यातं दारिद्र्यौघविनाशनम्
ఈశ్వరుడు పలికెను—అదే క్షేత్రపు పూర్వదిక్భాగంలో ఐదు ధనుస్సుల దూరంలో లక్ష్మీశ్వరమని ప్రసిద్ధమైన (లింగం) ఉంది; అది దారిద్ర్యప్రవాహాన్ని నశింపజేస్తుంది।
Verse 2
यत्र देव्या समानीता लक्ष्मीर्देत्यान्निहत्य च । तेन लक्ष्मीश्वरं नाम स्वयं देव्या प्रतिष्ठितम्
దేవి దానవులను సంహరించి లక్ష్మీదేవిని (మళ్లీ) తీసికొని వచ్చిన స్థలం ఏదో—అందువల్ల అది ‘లక్ష్మీశ్వర’మని పిలువబడింది; ఆ లింగాన్ని దేవియే స్వయంగా ప్రతిష్ఠించింది।
Verse 3
यस्तं पूजयते भक्त्या श्रीपंचम्यां विधानतः । न विमुक्तो भवेल्लक्ष्म्या यावन्मन्वतरं प्रिये
ప్రియే! శ్రీపంచమి నాడు విధివిధానంగా భక్తితో ఆయనను పూజించువాడు, మన్వంతరం ఉన్నంతకాలం లక్ష్మీదేవి నుండి వియోగం పొందడు।
Verse 64
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये लक्ष्मीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुःषष्टितमोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీ స్కాంద మహాపురాణము, ఏకాశీతి-సాహస్రీ సంహితలోని సప్తమ ప్రభాసఖండము, ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో ‘లక్ష్మీశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణనము’ అను చతుష్షష్టితమ అధ్యాయము సమాప్తమైంది।